ജീവിതത്തിലാദ്യമായി ദൈവത്തിനോട് എനിക്കു ദേഷ്യം തോന്നിയത് ബാലേട്ടന്റെ കാര്യത്തിലാണ്. ബാലൻ കെ. നായരെ ഞാൻ സ്‌നേഹത്തോടെ വിളിച്ചിരുന്നത് ബാലേട്ടൻ എന്നാണ്. സിനിമയിൽ വില്ലൻ കഥാപാത്രങ്ങളെ അവതരിപ്പിച്ച് ഏറെ വെറുപ്പു സമ്പാദിച്ച നടനായിരുന്നു അദ്ദേഹം. പക്ഷേ, സ്‌ക്രീനിലെ വില്ലത്തരങ്ങളെ ഒരിക്കലും സിനിയ്മക്കു പുറത്തേക്കു കൊണ്ടുപോകാത്ത ബാലേട്ടന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് രോഗം വില്ലനായി കടന്നുവന്നതോടെയാണ് ദൈവത്തിനോട് എനിക്കു ദേഷ്യം തോന്നിത്തുടങ്ങിയത്. അത്രമാത്രം ക്രൂരമായാണു രോഗം ബാലേട്ടനെ കാർന്നുതിന്നത്. നീണ്ട പത്തു വർഷം അദ്ദേഹം ഏറ്റുമുട്ടിയത് രോഗത്തോടായിരുന്നു. ആ കാഴ്ച മനസിനെ വല്ലാതെ ഉലച്ചുകളഞ്ഞ ഒന്നായിരുന്നു. ഇന്നും ആ വലിയ നടന്റെ ജീവിതത്തെ കുറിച്ചോർക്കുമ്പോൾ വിഷമം തോന്നാറുണ്ട്. ചിലരുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് അപ്രതീക്ഷിതമായി എത്തുന്ന ദുരന്തങ്ങൾ പോലെയായിരുന്നു ബാലേട്ടന്റെ ജീവിതത്തിലേക്കു രോഗം കടന്നുവന്നത്. നല്ല മനുഷ്യരെ ദൈവം പെട്ടെന്നു വിളിക്കും എന്നു നമ്മൾ പലപ്പോഴും പറയാറുണ്ടല്ലോ. പക്ഷേ, ബാലേട്ടന്റെ കാര്യത്തിൽ അങ്ങനെയായിരുന്നില്ല. വർഷങ്ങളോളം രോഗവുമായി മല്ലിട്ട് വേദനയിൽ പൊതിഞ്ഞ് ഒടുവിൽ തിരിച്ചറിയാൻപോലും ആകാത്തവിധം മരണത്തിനു കീഴടങ്ങുക. ആ ക്രൂര വിധിയെ നമ്മൾ ശപിച്ചില്ലെങ്കിലല്ലേ അത്ഭഭുതമുള്ളൂ.

സിനിമയിൽ ഞാൻ വന്നകാലം മുതലേയുള്ള അടുപ്പമാണ് ബാലേട്ടനുമായുണ്ടായിരുന്നത്. അന്ന് അദ്ദേഹം നെഗറ്റീവ് വേഷങ്ങളിൽ നിറഞ്ഞാടുകയാണ്. എന്റെ കഥാപാത്രങ്ങളും വില്ലൻമാരായിരുന്നു. ശശികുമാർ സാറിന്റെ ‘അട്ടിമറി’ എന്ന സിനിമയിലാണ് ഞങ്ങൾ ആദ്യം ഒന്നിക്കുന്നതെങ്കിലും ശശിയേട്ട (ഐ.വി. ശശി) ന്റെ ‘അഹിംസ’യിലൂടെയാണ് ഞങ്ങളുടെ സൗഹൃദം ദൃഢമാകുന്നത്. സെറ്റിൽ തമാശ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ബാലേട്ടനെ മറക്കാനാവില്ല. പുതുമുഖമായ എന്നെപ്പോലുള്ളവർക്ക് അദ്ദേഹത്തിൽ നിന്ന് ഒരുപാടു പഠിക്കാനുണ്ടായിരുന്നു. ക്യാമറയ്ക്കു മുന്നിലെത്തിയാൽ ബാലേട്ടൻ കഥാപാത്രമായി മാറുകയാണ്. പലപ്പോഴും അഭിനയിക്കുകയാണെന്ന കാര്യം അദ്ദേഹം മറന്നുപോകും. സ്റ്റണ്ടുരംഗമാണെങ്കിൽ പ്രത്യേകിച്ചും. എന്റെ മുഖത്ത് ഇപ്പോഴും മായാതെ കിടക്കുന്ന ഒരു പാടുണ്ട്. ഏതോ ഒരു സിനിമയിലെ സംഘട്ടനരംഗത്തിന്റെ ചിത്രീകരണത്തിൽ ബാലേട്ടൻ തന്ന സമ്മാനമാണത്. ഫൈറ്റ് സീനിൽ ബാലേട്ടൻ ശരിക്കും ഇടിച്ചുകളയും. അങ്ങനെ കിട്ടിയ ഒരടിയായിരുന്നു അത്. ബാലേട്ടന്റെ ഓർമയായി ഇപ്പോഴും ആ പാടു ശേഷിക്കുന്നു.

ബാലേട്ടനും ഞാനും സുഹൃത്തുക്കളെപ്പോലെയായിരുന്നു. പ്രായവ്യത്യാസമൊന്നും ഞങ്ങൾക്കിടയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. എന്തും പറയാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം അദ്ദേഹം എനിക്കു തന്നിരുന്നു. ആ സ്വാതന്ത്ര്യം ഞാൻ മിക്കപ്പോഴും എടുത്തിട്ടുമുണ്ട്. അപ്പോഴൊക്കെ ഞാൻ മനസിലാക്കിയ ഒരു കാര്യം നിഷ്‌കളങ്കനായ ഈ മനുഷ്യനെ എന്തിനാണു പ്രേക്ഷകർ ഇത്രയേറെ വെറുക്കുന്നത് എന്നാണ്. അതിന്റെ പ്രധാന കാരണം അദ്ദേഹം അവതരിപ്പിച്ച കഥാപാത്രങ്ങൾ തന്നെയായിരുന്നു. ഒരു കാലഘട്ടം മുഴുവൻ വില്ലൻ വേഷങ്ങളിൽ മാത്രം തളച്ചിടപ്പെടുകയായിരുന്നു ആ പ്രതിഭ. അപ്പോഴും കഥാപാത്രം ആവശ്യപ്പെടുന്നതെന്താണോ അത് നൂറുശതമാനവും പെർഫെക്ഷനോടെ ബാലേട്ടൻ നൽകി. ആറാട്ടും അങ്ങാടിയും ലോറിയും ചാട്ടയുമൊക്കെ പ്രത്യേകിച്ച് സ്ത്രീ പ്രേക്ഷകർക്കിടയിൽ ബാലേട്ടന് ക്രൂരമുഖമാണ് നൽകിയത്. അത് നടന്റെ വിജയമായി കാണാം. പക്ഷേ, തന്നെ കാണുമ്പോൾ സ്ത്രീകൾ ഭയത്തോടുകൂടി മാറിപ്പോകുന്നത് അദ്ദേഹത്തിൽ പലപ്പോഴും വലിയ വിഷമം ഉണ്ടാക്കിയിരുന്നു. എന്നിട്ടും പരാതികളോ പരിഭവങ്ങളോ ഇല്ലാതെ തനിക്കു ലഭിക്കുന്ന വേഷങ്ങളെ സമർപ്പണത്തോടെ അദ്ദേഹം മികവുറ്റതാക്കി.

ഒട്ടനവധി ചിത്രങ്ങളിൽ ബാലേട്ടനും ഞാനും ഒന്നിച്ചിട്ടുണ്ട്. ആദ്യകാലചിത്രങ്ങളിൽ മിക്കതിലും അദ്ദേഹവും ഞാനും വില്ലൻ വേഷങ്ങൾ തന്നെയായിരുന്നു അണിഞ്ഞിരുന്നത്. വില്ലനായ അച്ഛനും മകനും. അല്ലെങ്കിൽ എതിരാളികളായ രണ്ടു വില്ലന്മാർ. ഇങ്ങനെയൊക്കെയായിരുന്നു അക്കാലത്ത് ഞങ്ങളെ തേടിയെത്തിയ വേഷങ്ങൾ. ഒരിക്കലും കഥാപാത്രങ്ങളുടെ വലുപ്പ ചെറുപ്പം ബാലേട്ടനു പ്രശ്‌നമായിരുന്നില്ല. ഏതു വേഷവും ഒരേ മനസോടെയാണ് അദ്ദേഹം സ്വീകരിച്ചത്. ” ലാലേ, അഭിനയം എന്റെ തൊഴിലാണ്. ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന വേഷങ്ങൾ ചെയ്യണമെന്നു വിചാരിച്ചാൽ വീട്ടിലിരിക്കേണ്ടി വരും.” പലപ്പോഴും ബാലേട്ടൻ പറയാറുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ നായകനായ പല ചിത്രങ്ങളിലും അദ്ദേഹം സ്വഭാവ കഥാപാത്രങ്ങളെ അവതരിപ്പിച്ചു.

ബാലേട്ടനൊപ്പമുള്ള ഓരോ സിനിമയും ഓരോ അനുഭവമായിരുന്നു. അനുഭവം എന്നു പറഞ്ഞത് ഷൂട്ടിങ് അനുഭവത്തെ കുറിച്ചു മാത്രമല്ല. ഒരുപക്ഷേ, കോഴിക്കോടൻ നാടകവേദിയെക്കുറിച്ച് ഞാൻ കൂടുതലായി അറിഞ്ഞത് ബാലേട്ടനും പപ്പുവേട്ടനും കുഞ്ഞാണ്ടിയേട്ടനും നെല്ലിക്കോട് ഭാസ്‌കരേട്ടനുമൊപ്പമുള്ള അഭിനയാനുഭവങ്ങളിലൂടെയാണ്. നാടകരംഗത്തും മികച്ച നടൻ തന്നെയായിരുന്നു ബാലേട്ടൻ. അരങ്ങിന്റെ കരുത്തുമായാണ് അദ്ദേഹം സിനിമയിലെത്തിയത്. കെ.ടി. സാറിന്റെയും തിക്കോടിയൻ മാഷിന്റെയും ദാമോദരൻ മാഷിന്റെയുമൊക്കെ നാടകങ്ങളിൽ പ്രധാന വേഷം കൈകാര്യം ചെയ്ത നടനായിരുന്നു ബാലേട്ടൻ. ആ വേഷങ്ങളെക്കുറിച്ചൊക്കെ അദ്ദേഹം ഒരുപാടു സംസാരിക്കുമായിരുന്നു. വിശേഷിച്ച് ഒരു കഥാപാത്രത്തെ അദ്ദേഹം ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു. സോഫാക്ലീസിന്റെ ‘ഈഡിപ്പസി’ലെ ക്രയോണിന്റെ വേഷമായിരുന്നു അത്. കുഞ്ഞാണ്ടിയേട്ടൻ ഈഡിപ്പസായും ബാലേട്ടൻ ക്രയോണായും അരങ്ങു തകർത്ത ഇതിഹാസമായിരുന്നു ആ നാടകമെന്നു പലരും പറഞ്ഞു കേട്ടിട്ടുണ്ട്. നാടകത്തിനുവേണ്ടി ജീവിതം സമർപ്പിച്ച പലരും സിനിമയിലെത്തിയപ്പോൾ ചിലരിലൊക്കെ നാടകാഭിനയം മുഴച്ചു നിന്നിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ ബാലേട്ടൻ സിനിമയിലൊരിക്കലും സ്റ്റേജി ആയിരുന്നില്ല. നാടകത്തിലെയും സിനിമയിലെയും അഭിനയങ്ങൾ വ്യക്തമായി തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നു അദ്ദേഹം.

subscribe