Nov 10, 2019

You Are Here: Home / 10 Nov 2019

Kamal Haasan ‘Apoorva Nayagan’
– കമൽഹാസൻ / ഭാനുപ്രകാശ്

Categories:

പതിനഞ്ചു വർഷം മുമ്പ്, ആൾവാർപേട്ടിലുള്ള കമൽഹാസന്റെ പഴയ വീട്ടിലേക്കുള്ള പടികൾ ആദ്യമായി കയറുമ്പോൾ ‘ഇന്ത്യൻ’ മുതൽ ‘കളത്തൂർ കണ്ണമ്മ’വരെയുള്ള സിനിമകളിലെ കഥാപാത്രങ്ങളുടെ ഛായാചിത്രങ്ങൾ ചുമരിൽ കാണമായിരുന്നു. കമലിന്റെ അഭിനയചക്രത്തിലൂടെയുള്ള ഒരു സ്വപ്നസഞ്ചാരം പോലെ നീണ്ടുപോകുന്ന ചിത്രവഴിത്താരകൾ! രാജ് കമൽ ഫിംലിസിന്റെ സ്വീകരണമുറിയിലെത്തിയപ്പോൾ അവിടെ ഒരു ആറു വയസുകാരന്റെ വലിയ ബ്ലാക്ക് ആന്റ് വൈറ്റ് ഫോട്ടോ. ആദ്യ സിനിമയായ ‘കളത്തൂർ കണ്ണമ്മ’യിലെ കുഞ്ഞു കമൽ. ‘കടന്നുവന്ന വഴികളൊന്നും ഞാൻ മറന്നിട്ടില്ല’ എന്ന് കമലിന്റെ ശബ്ദത്തിൽ ആ ചിത്രം മന്ത്രിക്കുന്നുവോ? മുകളിലെ മുറിയുടെ കനമുള്ള വാതിൽ തുറന്ന് നിറഞ്ഞ പുഞ്ചിരിയോടെ ഇന്ത്യൻ സിനിമയിലെ ആ മഹാത്ഭുതം മുന്നിലെത്തി. കൈകൂപ്പി, ഹസ്തദാനത്തോടെ ഒരു സ്വാഗതം!

അതായിരുന്നു ആദ്യ കൂടികാഴ്ച. പുതിയ ചിത്രത്തിന്റെ ചർച്ചയ്‌ക്കെത്തിയ വിദേശികളോട് ഒഴിവു ചോദിച്ച് ഇരുപത് മിനിറ്റ് സമയം കമൽ അനുവദിച്ചു. സമയക്കുറവു മൂലം ഇന്റർവ്യൂ പൂർത്തിയാക്കാനാകാതെ മടങ്ങുമ്പോൾ സ്‌നേഹത്തിന്റെ ഭാഷയിൽ കമൽ പറഞ്ഞു: ”വിഷമിക്കേണ്ട, തീർച്ചയായും ഒരഭിമുഖത്തിനുള്ള സമയം ഞാൻ നിങ്ങൾക്കു തരും.”
കാത്തിരിപ്പ് അത്ര നീണ്ടതായി തോന്നിയില്ല. കുറച്ചുവർഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ കൊച്ചിയിലെ ലേ മെറിഡിയനിൽ വച്ച് തികച്ചും യാദൃച്ഛികമായി കമൽ സമയം അനുവദിച്ചു. മണിക്കൂറുകൾ നീണ്ട സംഭാഷണം സിനിമേതരവിഷയങ്ങളിലൂടെ കടന്നുപോയി. കവി, നോവലിസ്റ്റ്, കഥാകൃത്ത്, തിരക്കഥാകൃത്ത്, പത്രപ്രവർത്തകൻ. കമലിലെ എഴുത്തുകാരനെ പരിചയപ്പെടുത്തിയ അഭിമുഖമായിരുന്നു അത്. തുടർന്ന് പരിചയം പുതുക്കാൻ രണ്ടവസരംകൂടി സാധ്യമായി. കോഴിക്കോട്ട് ഐ.വി. ശശിയെ ആദരിച്ച ‘ഉത്സവ’വും ചെന്നൈയിൽ നടന്ന ഇന്ത്യൻ സിനിമയുടെ നൂറാം പിറന്നാൾ ആഘോഷവും. അന്നും കമൽ പറഞ്ഞു: ”വൈകാതെ നമുക്കു കാണാം.”

ഒരു സന്ധ്യയിൽ അപ്രതീക്ഷിതമായി എത്തിയ കമലിന്റെ കോൾ, അടുത്തദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക് പന്ത്രണ്ടുമണിക്ക് ആൾവാർപേട്ടിലെ ഓഫിസിലെത്താനായിരുന്നു നിർദ്ദേശം. കാറിന്റെ വേഗതയിൽ ഒരു രാത്രിമുഴുവൻ കമലിന്റെ വേഷപ്പകർച്ചകൾ മനസിലൂടെ കടന്നുപോയ യാത്ര. നേരത്തേയെത്തി ഓഫിസിൽ കമലിനുവേണ്ടിയുള്ള കാത്തിരിപ്പ്. കൃത്യം പന്ത്രണ്ടുമണിക്ക് കമൽ മുന്നിൽ. പത്തുവർഷത്തിനു ശേഷവും അതേ ചിരി, കൈകൂപ്പൽ, ഊഷ്മളമായ അതേ ഹസ്തദാനം. ഒരു പക്ഷേ, ഇനിയും കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത കമലിന്റെ പുതുഭാവങ്ങൾ! ഫോട്ടോഗ്രാഫർ അജീബ് കൊമാച്ചി തന്റെ ക്യാമറയിൽ അതെല്ലാം മനോഹര ദൃശ്യങ്ങളാക്കി മാറ്റി. ആ കൂടിക്കാഴ്ചയും മറക്കാത്ത അനുഭവമായിരുന്നു.

അറുപത്തിയഞ്ചാം പിറന്നാളിലേക്കു നടന്നടുക്കുന്ന കമലുമായി വീണ്ടും ഒരു സംഭാഷണത്തിനായി ചെന്നൈയിലെത്തുമ്പോൾ തിമിർത്തു പെയ്യുന്ന ആടിമാസമഴയാണ് സ്വാഗതമേകിയത്. ആൾവാർപേട്ടിലെ വീട്ടിൽ വച്ച് ഞങ്ങൾ വീണ്ടും കണ്ടുമുട്ടി. ചന്ദന നിറത്തിലുള്ള പാന്റും ഷർട്ടും ധരിച്ച് ക്ലീൻഷേവിൽ പുഞ്ചിരി തൂകിയ കമൽ. അറുപത്തിയഞ്ചിലും ഒരു യുവാവിന്റെ കരുത്തും പ്രസരിപ്പും ഞങ്ങൾക്കു മുന്നിൽ തെളിഞ്ഞു. പുറത്ത് തിമിർക്കുന്ന മഴയേക്കാളും ശക്തി കമലിന്റെ വാക്കുകൾക്കുണ്ടായിരുന്നു. അക്ഷരങ്ങൾ വാക്കുകളായ് പെയ്തിറങ്ങിയത് സിനിമ മാത്രം സ്വപ്നം കണ്ട് നട്ടുച്ച നേരത്തും മദിരാശി നഗരത്തിലൂടെ സൈക്കിൾ ചവിട്ടി ലൊക്കേഷനിലേക്കു പോകുന്ന കമൽഹാസനിൽ നിന്നാണ്.

”അതൊന്നും മറക്കാനാവില്ല അനിയാ. ഷൂട്ടിങ്ങുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഈ നഗരത്തിലെ ഹോട്ടലുകളിൽ താമസിക്കേണ്ടി വരുമ്പോൾ പലപ്പോഴും ഞാൻ വെറുതെ ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്കു നോക്കും. നാൽപ്പതു വർഷങ്ങൾക്കു മുമ്പുള്ള ഓർമയാണ് അത്. ഹോട്ടൽ മുറിയിലിരുന്ന് തിരക്കഥാകൃത്ത് എഴുതി തരുന്ന സ്‌ക്രിപ്റ്റ് ലൊക്കേഷനിലെത്തിക്കണം. അതെത്തിച്ചശേഷം വീണ്ടും ഹോട്ടലിലെത്തണം. അപ്പോഴേക്കും അടുത്ത സീൻ എഴുതി വച്ചിട്ടുണ്ടാകും. ഇത് കാറിൽ വന്നൊന്നുമല്ല ഞാൻ വാങ്ങിക്കൊണ്ടുപോകുന്നത്. സൈക്കിൾ ചവിട്ടിയാണ് വരുന്നതും പോകുന്നതുമെല്ലാം. എന്റെ വിയർപ്പ് ഈ നഗരത്തിന്റെ മുക്കിലും മൂലയിലുമൊക്കെ വീണിട്ടുണ്ടാകും. ശരിക്കും കഠിനാദ്ധ്വാനമായിരുന്നെങ്കിലും എനിക്ക് ഒരു സ്വപ്നമുണ്ടായിരുന്നു. സിനിമയെന്ന സ്വപ്നം. അതുകൊണ്ട് പുലർച്ച അഞ്ചുമണിവരെ തുടർച്ചയായി ജോലി ചെയ്താലും അതൊരു അദ്ധ്വാനമായി തോന്നിയില്ല. ആഹ്ലാദം മാത്രമായിരുന്നു എനിക്ക്. ഇഷ്ടപ്പെട്ട മേഖലയിൽ ജോലി ചെയ്യുന്നതിന്റെ ആഹ്‌ളാദം.”

സ്വപ്നങ്ങളിലൂടെയുള്ള യാത്ര
……………………………………….

ഞാൻ ധാരാളം സ്വപ്നം കാണുന്നവനാണ്. ഉറങ്ങുമ്പോഴല്ല, യഥാർത്ഥജീവിതത്തിൽ വലിയ സ്വപ്നങ്ങൾ കണ്ട് പ്രവർത്തക്കുമ്പോഴെ, എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ ആയിത്തീരാൻ കഴിയൂ. ഒന്നുമില്ലായ്മയിൽ നിന്ന് എന്നെ ഇവിടെവരെയെത്തിച്ചത് ഞാൻ കണ്ട സ്വപ്നങ്ങളാണ്. ജീവിതം ഒരു വലിയ സ്വപ്നമാണെന്ന് മുമ്പൊരിക്കൽ ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. വലിയ വലിയ സ്വപ്നങ്ങൾ കാണുന്ന എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ സ്വപ്നം നിങ്ങൾക്കു മുന്നിലിരിക്കുന്ന മജ്ജയും മാംസവുമുള്ള ഈ കമൽഹാസൻ തന്നെയാണ്. സ്വപ്നങ്ങൾ കാണാത്തവരായി ആരുണ്ട്? കുഷ്ഠരോഗിക്കും, കള്ളനും വരെ സ്വപ്നങ്ങളുണ്ട്. സ്വപ്നങ്ങൾക്കൊത്ത് നമ്മളും ഉയർന്ന് പ്രവർത്തിച്ചെങ്കിൽ മാത്രമേ നമ്മൾക്കും ഒരു സ്വപ്നമായി മാറാൻ കഴിയുകയുള്ളൂ. കാലത്തിനൊപ്പം നമ്മുടെ ജീവിതവും കടന്നുപോകുന്നുണ്ട്. പ്രായം ശരീരത്തിനേ ആകാവൂ. മനസിനെ എപ്പോഴും ചെറുപ്പത്തിലേക്കു പിടിച്ചുവയ്ക്കാൻ നമ്മൾ പഠിക്കണം. അല്ലെങ്കിൽ നമ്മളുടെ പ്രവൃത്തിക്കും വാർധക്യം സംഭവിക്കും. പക്ഷേ, ഒരു കലാകാരന്റെ സർഗാത്മക പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് പ്രായം തടസമാണെന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നില്ല. ആറാം വയസിൽ തുടങ്ങിയ സിനിമാ ജീവിതം അറുപതാം വയസിലും ഞാൻ തുടരുന്നു. അഹങ്കാരത്തിന്റെ പുറത്താണ് ഇത് പറയുന്നതെന്ന് കരുതരുത്. നല്ല ആത്മവിശ്വാസത്തിന്റെ പിൻബലത്തിലാണ്. അന്നും ഇന്നും എന്റെ കൈമുതൽ ഈ ആത്മവിശ്വാസം തന്നെയാണ്. കമൽഹാസൻ എന്ന എന്റെ പേരിനുപോലും പ്രത്യേകതയുണ്ട്. ഹിന്ദുവിന്റെയും മുസ്ലീമിന്റെയും നാമങ്ങൾ ചേർന്നതാണ് കമൽഹാസൻ. എന്റെ അച്ഛനിട്ട പേരാണത്. എന്തുകൊണ്ട് ഇങ്ങനെയൊരു പേര് എനിക്കു നൽകി എന്നൊരിക്കലും ഞാൻ അച്ഛനോടു ചോദിച്ചിട്ടില്ല. സ്വാതന്ത്ര്യസമരകാലത്ത് അച്ഛനൊപ്പം ജയിലിൽ കിടന്നിരുന്ന ഒരു സുഹൃത്തിന്റെ പേരാണ് കമൽഹാസൻ എന്നൊരു കഥ ഞാൻ കേട്ടിട്ടുണ്ട്. അതിനപ്പുറം ഒന്നും അറിയില്ല. ജ്യേഷ്ഠന്മാർക്ക് ചന്ദ്രഹാസൻ, ചാരുഹാസൻ എന്നീ പേരുകളാണ് നൽകിയത്. എന്റെ കാഴ്ചപ്പാടുകൾ, വിശ്വാസം, രാഷ്ട്രീയം ഇതൊക്കെ രൂപപ്പെടുംമുമ്പ്, എനിക്ക് ഓർമവയ്ക്കും മുമ്പ് അച്ഛൻ നൽകിയ ഈ പേരിൽ എനിക്കഭിമാനം മാത്രമേയുള്ളൂ.

പരമക്കുടി എന്ന ഗ്രാമം
………………………………………….

പരമക്കുടി ഗ്രാമത്തിലാണ് ഞാൻ ജനിച്ചത്. പക്ഷേ, ഞാൻ വളർന്നത് ചെന്നൈയിലാണ്. ചെറിയ കുട്ടിയായിരിക്കുമ്പോഴെ ഞങ്ങളുടെ കുടുംബം ചെന്നൈയിലേക്കു താമസം മാറിയിരുന്നു. എന്റെ ബാല്യകാല ഓർമകളിൽ പരമക്കുടിക്കു വലിയ സ്ഥാനമൊന്നുമില്ല. അച്ഛൻ പറഞ്ഞുതന്ന കാര്യങ്ങളിൽ നിന്നാണ് പരമക്കുടി എന്റെ മനസിലേക്ക് കടന്നുവന്നത്. വല്ലപ്പോഴും ഞാൻ പരമക്കുടിയിൽ പോകാറുണ്ട്. ആ യാത്ര ആരുമറിയാറില്ല. അതൊരു പഴയ ഓർമയെ വീണ്ടെടുക്കലാണ്. എന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും ജീവിച്ച മണ്ണിനെ തൊട്ടുവന്ദിക്കുന്നപോലുള്ള ഒരനുഭവം.

ഇപ്പോൾ നമ്മൾ ഇരിക്കുന്ന ഈ വീട് എന്റെ ജീവിതസ്പന്ദനങ്ങളോരോന്നും പകർത്തിവച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇതെന്റെ പഴയവീടാണ്. എന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും സഹോദരങ്ങളുമൊക്കെ ഒന്നിച്ചു താമസിച്ച വീട്. ശരിക്കും എന്റെ ഓർമകൾ ആരംഭിക്കുന്നത് ഇവിടെ നിന്നാണ്. പരമക്കുടിയിൽ നിന്ന് അച്ഛൻ ഞങ്ങളെയുംകൊണ്ട് ഈ വീട്ടിലേക്കാണു വന്നത്. കുറെക്കാലം ഇവിടെ വാടകയ്ക്കു താമസിച്ച ശേഷമാണ് ഈ വീടു വാങ്ങിയത്. ഇവിടെയെത്തുന്ന ഓരോ നിമിഷവും ഞാനൊരു കുട്ടിയായി മാറും. ഓർമകൾ എന്നെ വന്നു പൊതിയും. ആ ഓർമ സുഖമുള്ളതും ചിലപ്പോൾ നീറുന്നതുമാകും. ഈ മുറ്റത്തും വരാന്തകളിലും പടികളിലും ആ കൊച്ചുകമൽ ഇപ്പോഴും ഓടിക്കളിക്കുന്നുണ്ട്. അവന്റെ കുസൃതികൾക്കുള്ള അമ്മയുടെ ശകാരം ഇപ്പോഴും എന്റെ ചെവിയിൽ മുഴങ്ങുന്നുണ്ട്. കളത്തൂർ കണ്ണമ്മയിൽനിന്നും വിശ്വരൂപത്തിലേക്കുള്ള ദൂരം കമൽഹാസൻ സഞ്ചരിക്കാൻ തുടങ്ങിയത് ഈ വീട്ടിൽ നിന്നാണ്. ഒരുപാടൊരുപാട് ഓർമയാണ് അനുജാ എനിക്കീ വീട്. എന്റെ മരണംവരെ ഇതെനിക്ക് കൊട്ടാരം തന്നെയാണ്. അച്ഛനും അമ്മയുമാണ് എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഹീറോകൾ. അച്ഛൻ കോൺഗ്രസുകാരനായിരുന്നു. ഞാൻ ജനിക്കും മുമ്പേ അദ്ദേഹം സജീവ രാഷ്ട്രീയപ്രവർത്തകനായിരുന്നു. സ്വാതന്ത്ര്യസമരപ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ഭാഗമായി നിന്നതുകൊണ്ട് ജയിലിലൊക്കെ കിടക്കേണ്ടി വന്നിട്ടുണ്ട്. തൊഴിൽ കൊണ്ട് വക്കീലായിരുന്നെങ്കിലും അച്ഛൻ ഒരിക്കലും സ്ഥാനമാനങ്ങൾ മോഹിച്ചിരുന്നില്ല. അദ്ദേഹം ശ്രമിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ ഒരു എം.എൽ.എയോ, എം.പിയോ ഒക്കെ ആകാമായിരുന്നു. പക്ഷേ, അതിനൊന്നും ഒട്ടും മോഹമുണ്ടായിരുന്നില്ല.

വീട്ടിലെ ചെറിയ കുട്ടിയായതുകൊണ്ട് എല്ലാവർക്കും ഒരു പ്രത്യേക വാത്സല്യം എന്നോടുണ്ടായിരുന്നു. അച്ഛൻ ഒരുപാട് തമാശകൾ പറയുന്ന ആളായിരുന്നെങ്കിലും അൽപ്പം ഭയം കലർന്ന ബഹുമാനമായിരുന്നു എനിക്ക് അദ്ദേഹത്തോടുണ്ടായിരുന്നത്. എന്നാൽ അമ്മ അങ്ങനെയല്ല. നല്ല ഒരു കൂട്ടുകാരനെപ്പോലെയായിരുന്നു. എന്റെ സ്വഭാവരീതികൾ പലതും അമ്മയിൽ നിന്നു കിട്ടിയതാണ്. ജീവിതത്തിൽ എന്നെ ഏറെ സ്വാധീനിച്ചതും അമ്മയാണ്. കാരണം അമ്മ വളരെ ബോൾഡായിരുന്നു. അച്ഛനേക്കാൾ ബോൾഡ്. എന്തിലും തന്റേതായ അഭിപ്രായങ്ങൾ വെട്ടി തുറന്നു പറയാൻ അമ്മയ്ക്കു മടിയുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഒരിക്കലും ഒന്നും എന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും എന്നിൽ അടിച്ചേൽപ്പിച്ചിട്ടില്ല. സ്‌കൂളിൽ പോയി പഠിക്കാൻ കഴിയാതെ വന്നതിൽ ഒരിക്കലും നിരാശയുണ്ടായിട്ടില്ല. ഏത് അക്കാഡമിക് സ്ഥാപനങ്ങൾ തരുന്നതിനേക്കാളും വലിയ പാഠമാണ് ഞാനെന്റെ ജീവിതം കൊണ്ടു പഠിച്ചത്.

ആറാം വയസിൽ ആദ്യചിത്രം
……………………………………………..

മികച്ച ബാലതാരത്തിനുള്ള ദേശീയ പുരസ്‌കാരവും ആ സനിമ നേടിത്തന്നു. തിരിച്ചറിവ് നേടിത്തുടങ്ങുന്നതിനു മുമ്പുള്ള കാലത്ത് ലഭിച്ച ആ ബഹുമതിക്ക് ഒരുപാട് മധുരമുണ്ട്. ആ പുരസ്‌കാരത്തിന്റെ വലുപ്പം ഒരുപക്ഷേ അന്നു മനസിലാക്കാൻ എനിക്ക് കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകില്ല. അച്ഛനും അമ്മയും സഹോദരങ്ങളുമാണ് ആ അംഗീകാരത്തിൽ ഏന്നേക്കാൾ സന്തോഷിച്ചിട്ടുണ്ടാകുക. ‘കളത്തൂർ കണ്ണമ്മയിലെ കൊച്ചുകമൽ ഇപ്പോഴും എന്നിലുണ്ട്. ഒരു കുട്ടിയാകാൻ എനിക്കിപ്പോഴും കഴിയും. മനസിനെ ഒന്നു പിറകിലോട്ടു പായിച്ചാൽ മതി.

ജെമിനി ഗണേശൻ, എം.ജി.ആർ, ശിവാജി ഗണേശൻ തുടങ്ങിയ മാസ്റ്റേഴ്‌സിനൊപ്പം ബാല്യത്തിലേ അഭിനയിക്കാൻ കഴിഞ്ഞത് ഒരു മഹാഭാഗ്യമാണ്. ജെമിനി മാമയ്‌ക്കൊപ്പമായിരുന്നു സിനിമയിലെ എന്റെ തുടക്കം. സംസ്‌കൃതത്തിൽ അഗാധമായ പാണ്ഡിത്യമുണ്ടയിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്. ഒരുപാടു കഴിവുകൾ ഉണ്ടായിട്ടും അതൊക്കെ വേണ്ടപോലെ അദ്ദേഹം പ്രകടിപ്പിച്ചോ എന്ന കാര്യത്തിൽ സംശയമാണ്. ഏതു കാര്യത്തിലും കൂടെ നിൽക്കാൻ തയാറാകുന്ന ഒരാൾ അതായിരുന്നു ജെമിനി മാമ. ശിവാജി ഗേണേശൻ സാറിനൊപ്പം അഭിനയിക്കാനായി എന്നെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടു പോയത് എന്റെ ജ്യേഷ്ഠൻ ചന്ദ്രദാസനാണ്. ‘പാർത്താൽ പശിക്കിറ്താ’യിരുന്നു ശിവാജി സാറിനൊപ്പം വേഷമിട്ട ആദ്യചിത്രം. സ്വന്തം മകനോട് കാണിക്കുന്ന സ്‌നേഹമായിരുന്നു സാറിന് എന്നോട്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രശസ്ത സിനിമകളിലെ ഡയലോഗെല്ലാം അന്നേ എനിക്ക് കാണാപാഠമായിരുന്നു. ലൊക്കേഷനിൽ വച്ച് അത് ഞാൻ പറയുമ്പോൾ സാറിനു വലിയ സന്തോഷമാണ്. എന്റെ ജീവിതത്തിലെ സന്തോഷങ്ങളിലും, പ്രതിസന്ധിഘട്ടങ്ങളിലും തണലായി നിന്ന വലിയ മനുഷ്യൻ, അതാണ് എനിക്ക് ശിവാജി സാർ. ‘ആനന്ദജ്യോതി’യുടെ ലൊക്കേഷനിൽ വച്ച് എം.ജി.ആർ സാറിനെ ആദ്യമായി കണ്ടപ്പോൾ അദ്ദേഹം എന്നോട് ചോദിച്ചു ”നിനക്ക് ആരാകണം?’ വലിയ നടനാകണം എന്നല്ല ഞാൻ മറുപടി പറഞ്ഞത്, സയന്റിസ്റ്റാകണം, അതല്ല സർ ഡോക്ടറാകണം. കൃത്യമായി ഒരുത്തരം നൽകാൻ എനിക്കു കഴിഞ്ഞില്ല. എം.ജി.ആർ സാറാണ് എന്നെ നീന്തൽ പഠിപ്പിച്ചത്. എത്രയോവട്ടം അദ്ദേഹം എനിക്കു ഭക്ഷണം വാരിത്തന്നിട്ടുണ്ട്. മഹാനടന്മാർക്കൊപ്പം അഭിനയിക്കാൻ കഴിഞ്ഞു എന്നത് വലിയ ഭാഗ്യമാണെങ്കിലും അതിനപ്പുറമുള്ള സ്‌നേഹമാണ് അവർ എനിക്കു നൽകിയത്.

മലയാളത്തിലെ തുടക്കം ‘കണ്ണും കരളും’മായിരുന്നു. തമിഴ് സിനിമകളിലെ എന്റെ അഭിനയം കണ്ടിട്ടാണ് സേതുമാധവൻ സാർ കണ്ണും കരളിലുമഭിനയിക്കാൻ വിളിക്കുന്നത്. സേതുസാറിന് ഞാനിന്നും ഒരു കുട്ടിയാണ്. അദ്ദേഹം പലപ്പോഴും പറയാറുണ്ട് കമൽ ഇന്നും എനിക്ക് കുട്ടിയാണ്. കണ്ണും കരളിൽ അഭിനയിക്കാൻ വന്ന അതേ കുട്ടി. അതങ്ങനെയാവാതെ വഴിയില്ലല്ലോ. അച്ഛനമ്മമാർക്ക് കുട്ടികൾ എത്ര വളർന്നു വലുതായാലും അവരുടെ മനസിൽ കുട്ടി തന്നെയായിരിക്കും. ഒരുപക്ഷേ, സത്യൻമാഷും ശിവാജിസാറും എം.ജി.ആർ സാറും, ജെമിനി മാമയുമൊക്കെ ഇന്ന് ജീവിച്ചിരിപ്പുണ്ടെങ്കിൽ അവർക്കും ഞാൻ ഒരു കുട്ടി തന്നെയായിരിക്കും. ആറാമത്തെ വയസിൽ ഞാൻ ആദ്യമായി ക്യാമറയെ അഭിമുഖീകരിക്കുമ്പോൾ സത്യൻമാസ്റ്റർ വലിയ നടനാണ്. അന്ന് മദ്രാസിലെ സ്റ്റുഡിയോകളിൽ മലയാള പടങ്ങൾ രാത്രിയിലാണ് ഷൂട്ട് ചെയ്യുന്നത്. രാത്രിയിലാകുമ്പോൾ പകുതി വാടകമതി. കുറഞ്ഞ ബഡ്ജറ്റിലുള്ള പടങ്ങളായിരിക്കും മിക്കതും. ഷൂട്ടിങ് കഴിയുമ്പോൾ രണ്ടുമണിയോ മൂന്നുമണിയോ ആകും. അപ്പോൾ ഞാൻ നല്ല ഉറക്കമായിരിക്കും. എന്നെയും തോളിലിട്ട് എല്ലാ ദിവസവും സത്യൻ മാസ്റ്റർ വീട്ടിലെത്തും. എന്നെ ഒരു സോഫയിൽ കിടത്തി ‘മോനെ ഉണർത്തേണ്ട, അവനുറങ്ങിക്കോട്ടെ’ എന്ന് അമ്മയോട് പറഞ്ഞാണ് സത്യൻ മാഷ് മടങ്ങുന്നത്. അമ്മ ആദ്യമൊക്കെ കരുതിയത് ഈ മനുഷ്യൻ പ്രൊഡക്ഷനിലെ ജോലിക്കാരനാണെന്നാണ്. പിന്നീടാണ് സിനിമയിലെ നായകനാണ് ഇദ്ദേഹമെന്ന് അമ്മ അറിയുന്നത്. ആ വല്യ നടൻ വീട്ടിൽ വന്നിട്ട് ഒന്നിരിക്കാൻ പറയാനോ, ഒരു കപ്പ് ചായ നൽകാനോ കഴിയാത്തതിൽ അമ്മയ്ക്ക് വലിയ വിഷമമുണ്ടായിരുന്നു. വലിയ മനസ്സിന്റെ ഉടമയായിരുന്നു സത്യൻ മാസ്റ്റർ.

ചെന്നൈ നഗരത്തിലൂടെ പലപ്പോഴും സത്യൻമാഷ് കാറോടിച്ചു പോകുന്നത് കണ്ടിട്ടുണ്ട്. ഒരിക്കൽ, ഞാൻ റോഡിലൂടെ നടന്നു വരികയായിരുന്നു. കാറിൽ വരികയായിരുന്ന മാഷ് എന്നെ കണ്ടു. ഉടനെ കാർ നിർത്തി. അദ്ദേഹത്തിന് എന്നെ മനസ്സിലായി. ‘നീ ആ പഴയ കുട്ടിയല്ലേ, കമൽ?’ ഒരുപാട് വിശേഷങ്ങൾ ചോദിച്ചശേഷം എവിടെയാണ് താമസിക്കുന്നതെന്ന് ചോദിച്ചു. ആ പഴയ വീട്ടിൽതന്നെ. ഞാൻ പറഞ്ഞു. ‘ശരി കയറ്.’ അദ്ദേഹമെന്നെ വീട്ടിലെത്തിച്ചു. ഒന്ന് കയറി ഇരിക്കാൻ പോലും അദ്ദേഹത്തിന് സമയമില്ലായിരുന്നു. പെട്ടെന്ന് തന്നെ കാറോടിച്ചു പോകുകയും ചെയ്തു. ചിലപ്പോൾ അദ്ദേഹം പോയത് ഹോസ്പിറ്റലിലേക്കായിരിക്കാം. രക്തം മാറ്റി വയ്ക്കാൻ സ്വയം കാറോടിച്ചായിരുന്നു സത്യൻമാഷ് പോയത്. ഓരോ നിമിഷവും മരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴും, അത് ആരെയും അറിയിക്കാതെ ക്യാമറക്കു മുന്നിലെത്തിയ ഒരേ ഒരു നടൻ സത്യൻ മാഷായിരിക്കും. മാഷിനൊപ്പമുള്ള ഒരു ഫോട്ടോ പോലും എന്റെ കൈവശമില്ല. പക്ഷേ, എന്റെ മനസിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചിത്രം ഞാൻ ചില്ലിട്ട് സൂക്ഷിച്ചിട്ടുണ്ട്. എത്ര വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞാലും മരിക്കാത്തൊരോർമയാണത്.

subscribe

ശ്യാമസുന്ദര സംഗീതം
– മോഹൻലാൽ

Categories:

പൂർത്തീകരിക്കാനാകാതെ പോയ ഒരാഗ്രഹത്തിന്റെ കനലിനാൽ നീറുന്ന ഹൃദയവുമായാണ് ഈ കുറിപ്പ് ഞാനെഴുതുന്നത്. അപ്രതീക്ഷിത വേർപാടിന്റെ വേദനയിൽ വിറകൊള്ളുന്ന മനസുമായാണ് കെ. രാഘവൻ മാഷെക്കുറിച്ചുള്ള ഓർമകളിലേക്ക് ഞാൻ ഇറങ്ങിച്ചെല്ലുന്നത്. രാഘവൻ മാഷ് എന്ന സംഗീതവിസ്മയത്തെക്കുറിച്ച് എഴുതണമെന്ന് ഏറെക്കാലമായി ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നതാണ്. മാഷ് നൂറാം ജന്മദിനം ആഘോഷിക്കുന്ന വേളയാണ് ആ സംഗീത സപര്യയെ ഓർക്കാനുചിതം എന്നു കരുതി എഴുത്ത് നീട്ടിവച്ചു. ഇന്ന് നിറകണ്ണുകളോടെ പേന ചലിപ്പിക്കുമ്പോൾ, ആ മഹാപ്രതിഭയുടെ വിയോഗവേദനയ്‌ക്കൊപ്പം ജീവിച്ചിരുന്ന നാളുകളിൽ അദ്ദേഹത്തെ അനുസ്മരിക്കാൻ കഴിയാതെ പോയതിന്റെ നൊമ്പരം കൂടി എന്റെയുള്ളിൽ പടരുന്നുണ്ട്.

മാഷെക്കുറിച്ചുള്ള ഓർമകൾ ആ സാന്നിധ്യത്തെ രണ്ട് രൂപത്തിലാണ് എന്നിൽ അനുഭവപ്പെടുത്താറുള്ളത്. വ്യക്തിപരമായ സ്‌നേഹത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ, ചിലപ്പോൾ ആ സംഗീതം അനുഭവവേദ്യമാക്കിയ ഗാനങ്ങളുടെ രൂപത്തിൽ. എനിക്ക് മാഷ് വലിയൊരു സ്വപ്‌നമാണ്. ഞാൻ അധികം സ്വപ്‌നം കാണുന്ന ആളല്ല. എന്നെ പക്ഷേ, ഒരുപാട് പേർ സ്വപ്‌നം കണ്ടതായി പറയാറുണ്ട്. രാഘവൻ മാഷും ഒരിക്കൽ എന്നെ സ്വപ്‌നം കണ്ടുവത്രെ. ഞാൻ കഥകളി വേഷമിട്ടു നിൽക്കുന്ന സ്വപ്‌നം. കുറേക്കാലം കഴിഞ്ഞ്, വാനപ്രസ്ഥത്തിന്റെ ഷൂട്ടിങ് ലൊക്കേഷനിൽ മാഷ് എന്നെ കാണാൻ വന്നു. അവിടെ ഞാൻ കഥകളിവേഷത്തിലായിരുന്നു. കുതിരമാളികയിലെ ലൊക്കേഷനിൽ വച്ചുണ്ടായ ആ സമാഗമത്തിൽ ഞങ്ങൾക്ക് ഒന്നും സംസാരിക്കാനായില്ല. പച്ചവേഷത്തിന്റെ നിറവിൽ നിന്നുകൊണ്ട് ഞാൻ മാഷെ നമസ്‌കരിച്ചു. തിരിച്ച് മാഷും. ‘നന്നായി വരും’ എന്ന അനുഗ്രഹം നല്കിയാണ് മാഷ് കുതിരമാളികയുടെ പടിയിറങ്ങിയത്. പിന്നീട് എനിക്കദ്ദേഹത്തെ നേരിൽ കാണാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. ഇടയ്‌ക്കെപ്പോഴോ മാഷിന്റെ പിറന്നാൾ ദിനത്തിൽ ഫോണിലൂടെ ഞാൻ ആശംസ അറിയിച്ചിരുന്നു.
പരിചയപ്പെട്ട നാൾമുതൽ നിർവചിക്കാനാവാത്ത എന്തോ ഒരാത്മബന്ധം എനിക്ക് മാഷോടുളളതായി തോന്നിയിട്ടുണ്ട്. സംഗീതം പകർന്ന ഗാനങ്ങളെപ്പോലെ മധുരം നിറയുന്ന ജീവിതം. നിഷ്‌കളങ്കത നിറയുന്ന പുഞ്ചിരി. മാഷുമായി ഹൃദയബന്ധം സ്ഥാപിക്കാൻ ആർക്കും അധിക നേരം വേണ്ട. എന്നാൽ ഏറെ പരുക്കൻ പ്രതലങ്ങളിലൂടെ കടന്നുപോയ ഒരു ജീവിതം കൂടിയാണ് മാഷിന്റേതെന്നോർക്കുമ്പോഴെല്ലാം അദ്ദേഹത്തിന്റെ സംഗീതം ഒരു നേർത്ത വേദന എന്റെ സിരകളിൽ പടർത്താറുണ്ട്.

മണ്ണിന്റെ മണവും മലയാളിത്തവുമുള്ള ഒരുപിടി ഗാനങ്ങളിലൂടെ, മലയാള സിനിമയിലെ ഗാനാലാപന ശൈലിയെ മാറ്റിത്തീർത്ത ‘നീലക്കുയിലി’ലൂടെയാണ് ആ സംഗീതം കേരളക്കരയെ ഇളക്കിമറിച്ചു തുടങ്ങിയത്. മലയാള സിനിമയുടെ യശസ് ദേശീയതലത്തോളം ഉയർത്തിയ ‘നീലക്കുയി’ലിന്റെ 60-ാം വാർഷികത്തിലും ആ ഗാനങ്ങൾ സംഗീതപ്രേമികളിൽ ഹരം നിറയ്ക്കുന്നു. പങ്കെടുക്കുന്ന സ്റ്റേജ് ഷോകളെല്ലാം അക്കാര്യം എന്നെ ബോധ്യപ്പെടുത്തുന്നു. മാഷ് പാടിയ ‘കായലരികത്ത് വലയെറിഞ്ഞപ്പോൾ’ എന്ന ഗാനത്തിന് തലമുറകൾ താളം പിടിക്കുന്നത് കാണുമ്പോൾ മലയാളത്തനിമയുടെ നാടൻശീലുകൾ നമ്മുടെ ഹൃദയതാളങ്ങളിൽ എത്രമാത്രം ഇണക്കിച്ചേർക്കാൻ മാഷിന് കഴിഞ്ഞു എന്നോർത്ത് ഞാൻ അദ്ഭുതപ്പെടാറുണ്ട്. പറഞ്ഞുകേട്ട ഒരനുഭവമാണ്, സംഗീതക്കച്ചേരികൾ കഴിഞ്ഞ് മാഷ് ഇറങ്ങുമ്പോൾ സംഘാടകർ ‘കായലരികത്ത്’ കൂടി പാടിയിട്ട് പോയാൽ മതിയെന്ന് നിർബന്ധിക്കുമായിരുന്നുവത്രെ! അത്രമാത്രം മാഷിന്റെ ശബ്ദവും ആ പാട്ടും നമ്മൾ നെഞ്ചേറ്റി എന്നതാണ് സത്യം.

ലാളിത്യമാണ് മാഷിന്റെ പാട്ടിന്റെ മുഖമുദ്ര. അവ നിങ്ങൾക്കും എനിക്കും ഏതൊരാൾക്കും എപ്പോഴും പാടാവുന്നതാണ്. നൂറാം വയസിന്റെ പടിവാതിലിൽ എത്തിയ മാഷെ ഓർമിച്ചുകൊണ്ട്, മാഷുടെ വിയോഗത്തിന് രണ്ടാഴ്ചയ്ക്ക് മുമ്പ് മസ്‌കറ്റിലെ ഒരു സ്റ്റേജ് ഷോയിൽ വെച്ച് ‘മഞ്ജുഭാഷിണി’ എന്ന ഗാനം ഞാൻ പാടിയപ്പോൾ കിട്ടിയ കൈയടികൾ രാഘവൻ മാഷിന്റെ ഈണങ്ങളുടെ അനശ്വരതയെയാണ് എന്നെ ബോധ്യപ്പെടുത്തിയത്. മരണമില്ലാതെ നൂറ്റാണ്ടുകളോളം ജീവിക്കുന്ന പാട്ടുകൾ. പാട്ടുകളിലെ ആ ലാളിത്യം ജീവിതത്തിലും പുലർത്തിയിരുന്നു എന്നതാണ് മാഷെ വ്യത്യസ്തനാക്കുന്നത്.

subscribe

ഹൃദയാശംസകൾ
– മധു

Categories:

ആ സ്‌നേഹം ഇപ്പോഴും കുറഞ്ഞിട്ടില്ല; പരിചയപ്പെട്ട നാളിൽ എങ്ങനെയായിരുന്നോ കമൽഹാസൻ അതുപോലെയാണ് ഇന്നും. അധികം കൂടിക്കാഴ്ചകളോ ഫോൺവിളികളോ ഒന്നും ഞങ്ങൾക്കിടയിലില്ല. എങ്കിലും കാണുമ്പോൾ ‘സാർ…’ എന്ന സ്‌നേഹത്തോടെയുള്ള കമലിന്റെ വിളിയിൽ എല്ലാമുണ്ട്. ചെന്നൈയിൽ നടന്ന ഇന്ത്യൻ സിനിമയുടെ നൂറാം പിറന്നാളാഘോഷവേളയിലാണ് ഞങ്ങൾ അവസാനമായി കണ്ടത്. ആ ദിവസം എന്റെ എൺപതാം പിറന്നാൾ കൂടിയായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടാവാം ആ വേദിയിൽ എന്നെ ആദരിച്ചിരുന്നു. മോഹൻലാലും മമ്മൂട്ടിയും കമലും ചേർന്നാണ് എന്നെ ഹാരമണിയിച്ചത്. ആ ചടങ്ങിനിടയിൽ കമൽ ഒരുപാട് സംസാരിച്ചു. മലയാളസിനിമയിൽ കമൽ നിറഞ്ഞുനിന്ന കാലത്തെ ഓർമകളായിരുന്നു ഏറെയും പങ്കുവച്ചത്. വീണ്ടും ഒരു മലയാളചിത്രത്തിൽ അഭിനയിക്കാൻ കൊതിതോന്നുന്നുവെന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞപ്പോൾ എനിക്കത്ഭൂതം തോന്നി. ലോകസിനിമയിലെ തന്നെ നമ്പർ വൺ താരമാണ് കമൽഹാസൻ. ഒരു ദിവസം ഇരുപത്തിനാലു മണിക്കൂർ പോലും തന്റെ ക്രിയേറ്റിവിറ്റിയ്ക്ക് പോരാ എന്നു വിശ്വസിക്കുന്ന കമലിനു പിന്നെ എങ്ങനെ ഒരു മലയാളസിനിമയിൽ അഭിനയിക്കാൻ സമയം കണ്ടെത്താനാവും. പക്ഷേ, അതൊന്നും അദ്ദേഹത്തിനു വിഷയമായിരുന്നില്ല. കാരണം അത്രമാത്രം മലയാളസിനിമയെയും ഇവിടുത്തെ ആർട്ടിസ്റ്റുകളെയും കമൽ സ്‌നേഹിക്കുകയും ബഹുമാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ട്. നല്ല ഒരു കഥയും കഥാപാത്രവും വരികയാണെങ്കിൽ മറ്റെല്ലാ തിരക്കുകളും മാറ്റിവച്ച് മലയാളത്തിൽ ഇനിയും അഭിനയിക്കാൻ വരുമെന്ന് അന്ന് കമൽ അടിവരയിട്ടു പറഞ്ഞു.

നായകൻമാർ ഏറെയുള്ളപ്പോഴും മലയാളത്തിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട നായകനായിരുന്നു കമൽഹാസൻ. അന്നും ഇന്നും. ‘കന്യാകുമാരി’യിലൂടെ തന്നെ നായകനായി അംഗീകരിച്ച മലയാളമണ്ണിനെ ഇന്നും നന്ദിയോടെ ഓർക്കുന്നു അദ്ദേഹം. ഈ നന്മ പലരിലും കാണാൻ കഴിഞ്ഞന്നുവരില്ല. മലയാള സിനിമകളിൽ വേഷമിട്ട അനുഭവങ്ങളൊന്നും കമൽ മറന്നിട്ടില്ല. മലയാളത്തിലെ ഒട്ടുമിക്ക താരങ്ങളുമായും ആത്മബന്ധം സൃഷ്ടിക്കാൻ കമലിനു കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. സത്യൻ മാഷ് മുതൽ മോഹൻലാൽ വരെയുള്ള നടന്മാർക്കൊപ്പവും കെ. എസ്. സേതുമാധവൻ മുതൽ ജിത്തു ജോസഫ് വരെയുള്ള സംവിധായകർക്കൊപ്പവും എം.ടി. മുതൽ ബാലചന്ദ്രൻ ചുള്ളിക്കാട് വരെയുള്ള എഴുത്തുകാർക്കൊപ്പവുമുള്ള മലയാണ്മയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട തന്റെ ജീവിതം ഹൃദയത്തോടു ചേർത്തുവച്ചിരിക്കുകയാണ് കമൽ. ആടിയും പാടിയും സങ്കടപ്പെടുത്തിയും അഭ്രവിസ്മയങ്ങൾ തീർത്ത കമൽഹാസനെ മലയാളത്തിന്റെ തിരശീലയിൽ കണ്ടിട്ട് വർഷങ്ങളായെങ്കിലും മലയാളിക്ക് ഇന്നും കമൽഹാസൻ നായകൻ തന്നെയാണ്. തലമുറകൾക്കോ തരംഗങ്ങൾക്കോ മാറ്റിമറിക്കാനാവാത്ത ഒറ്റനക്ഷത്രം.

‘മാന്യശ്രീ വിശ്വാമിത്രനി’ൽ എനിക്കുവേണ്ടി കോറിയോഗ്രാഫി അസിസ്റ്റന്റായി കമൽ വർക്ക് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ആ അനുഭവം വളരെ രസകരമാണ്. ഡാൻസ് ചെയ്യാൻ പറ്റുന്ന ശരീരമല്ല എന്റേത്. പക്ഷേ സിനിമയ്ക്ക് വേണ്ടി എന്നെകൊണ്ടത് ചെയ്യിച്ചത് കമലാണ്. മാന്യശ്രീ വിശ്വാമിത്രൻ വല്ലപ്പോഴും മിനിസ്‌ക്രീനിൽ കാണുമ്പോൾ കമൽ എന്നെ ഡാൻസ് കളിപ്പിച്ച കാര്യമോർത്ത് ചിരിവരാറുണ്ട്.

കമലിന്റെ ജീവിതം ശരിക്കും ഒരു പാഠപുസ്തകമാണ്. ഇങ്ങനെയൊരു പ്രതിഭ ഇന്ത്യൻ സിനിമയിലില്ല. ഓർമവച്ച കാലം മുതൽ കമലിന്റെ ലോകം സിനിമയാണെന്നു പറഞ്ഞാൽ അതിലൊട്ടും അതിശയോക്തിയില്ല. സിനിമയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഏതു മേഖലയിലാണ് കമൽ ജോലി ചെയ്യാത്തത്? ലൈറ്റ്‌ബോയ് മുതൽ ലക്ഷകണക്കിന് ആരാധകരുള്ള താരമായി വരെ കമൽ നിറഞ്ഞുനിന്നു. ഇത് കമലിന്റെ ഭാഗ്യമാണെന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നില്ല. സിനിമയ്ക്കു വേണ്ടി അത്രമാത്രം കഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട് അദ്ദേഹം. തീർച്ചയായും രാവും പകലും നോക്കാതെയുള്ള കഠിനാധ്വാനമാണ് കമലിനെ ഇന്നത്തെ ഉലകനായകനിലേക്ക് എത്തിച്ചത്.

subscribe

കമൽ എന്ന അത്ഭുതപ്രതിഭ
– വിധുബാല

Categories:

കമൽഹാസനെ ഓർക്കുമ്പോൾ അന്നും ഇന്നും എന്നും അത്ഭുതാദരങ്ങളോടെ മാത്രമേ എനിക്ക് എഴുതാനാവൂ. കാരണം ഇന്ത്യൻ സിനിമാവേദിയിൽ തന്റെ ജീവിതം കൊണ്ടും പ്രതിഭ കൊണ്ടും ഇത്രയേറെ അത്ഭുതങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ച മറ്റൊരു കലാകാരനുണ്ടാവില്ല. കമലുമൊത്തു നിരവധി ചിത്രങ്ങളിൽ അഭിനയിക്കാനുള്ള അവസരമുണ്ടായിട്ടുണ്ട്. ഒരു നടിയെന്ന നിലയിൽ അതൊരു ഭാഗ്യമായി തന്നെ ഞാൻ കാണുന്നുണ്ട്. ബേബി സംവിധാനം ചെയ്ത ‘കാത്തിരുന്ന നിമിഷം’ എന്ന സിനിമയിലെ ചില രംഗങ്ങൾ ഓർമവരുന്നു. സോമനും, സുകുമാരനും, ജയനും, ജയഭാരതിയും മല്ലികയുമെല്ലാം ആ ചിത്രത്തിൽ പ്രധാനവേഷങ്ങളിലുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു സ്ത്രീയുടെ പ്രതികാരകഥയായിരുന്നെങ്കിലും ആ ചിത്രത്തിൽ കമലിന്റെയും ജയന്റെയും കഥാപാത്രങ്ങൾ ഏറെ ശ്രദ്ധേയമായിരുന്നു. എന്റെ കാമുകനായി കമലും ജ്യേഷ്ഠനായി ജയനുമായിരുന്നു അഭിനയിച്ചത്. രണ്ടുപേരും തമ്മിലുള്ള സംഘട്ടനരംഗങ്ങളിൽ ഡ്യൂപ്പിനെ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നില്ല. ആ സംഘട്ടനം സിനിമയുടെ ഹൈലൈറ്റുമായിരുന്നു. സെറ്റിൽ ഞങ്ങളതിനെക്കുറിച്ചു പലപ്പോഴും ചർച്ച ചെയ്തിരുന്നു.

മറ്റൊരു കാര്യം അതേ ചിത്രത്തിലെ ഒരു ഗാനരംഗമാണ്. ‘ചെമ്പകത്തൈകൾ പൂത്ത മാനത്ത് പൊന്നമ്പളി ചുംബനം കൊള്ളാനൊരുങ്ങി…..’ ഈ രംഗത്ത് ഞാനും കമൽഹാസനുമായിരുന്നു അഭിനയിച്ചത്. മലയാളത്തിലെ മികച്ച ഗാനങ്ങളിലൊന്ന് കമലിനോടൊപ്പം അഭിനയിക്കാൻ കഴിഞ്ഞത് എന്റെ ചലച്ചിത്രജീവിതത്തിലെ വലിയൊരു നേട്ടമായി ഞാൻ കാണുന്നു. ഇന്നും ഗാനമേളകളിൽ ഈ ഗാനത്തിന് വലിയൊരു സ്‌പേസുണ്ട്. ഒരർത്ഥത്തിൽ ഇന്നും ആഘോഷിക്കപ്പെടുന്ന ഗാനമാണത്. ഇങ്ങനെ ആരാധകർ ഉത്സവമാക്കിയ നിരവധി കമൽഗീതങ്ങൾ മലയാളത്തിലുമുണ്ട്.

‘സത്യവാൻ സാവിത്രി’യിലെ ‘നീലാംബുജങ്ങൾ മിഴിതുറന്നു’, ‘ആഷാഢം….. മയങ്ങി’, ‘മദനോത്സവ’ത്തിലെ ‘മാടപ്രാവേ വാ’ തുടങ്ങിയ കമലിന്റെ ഗാനങ്ങൾ ഞാൻ ഏറെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു. ഗാനരംഗങ്ങളിൽ അഭിനയിക്കുമ്പോൾ കമലിന്റെ ഭാവങ്ങൾക്ക് ഒരു പ്രത്യേകത തന്നെയുണ്ട്. മലയാളിയുടെ കാമുകസങ്കൽപ്പങ്ങളുടെ ഒരു മൂർത്തഭാവം തന്നെയായിരുന്നു ഒരു കാലത്ത് കമൽ. ക്യാംപസുകളെ ഇളക്കിമറിച്ച ഗാനങ്ങളായിരുന്നു പലതും. മലയാളത്തിൽ നസീർ സാറും മധുസാറും പിന്നെ സോമനും സുകുമാരനും ജയനും രാഘവനും സുധീറും വിൻസന്റും രവികുമാറും മോഹനുമൊക്കെ നിറഞ്ഞുനിന്ന കാലത്ത് തന്നെയാണ് മലയാളികൾ കമലഹാസനെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടതും കൊണ്ടാടിയതും. അമ്പതിലധികം ചിത്രങ്ങൾ കമൽ മലയാളത്തിൽ ചെയ്തിട്ടുണ്ടാവില്ല എന്നാണ് തോന്നുന്നത്. എങ്കിലും ഏറെ ചിത്രങ്ങളും വലിയ വിജയങ്ങളായിരുന്നു. കമലിനെ ഒരു അതിഥിയായിട്ടല്ല മലയാളികൾ കണ്ടത്. മലയാളത്തിലെ നമ്പർ വൺ താരങ്ങളിലൊരാളായിട്ടാണ് അദ്ദേഹം സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടത്. എൺപതുകൾക്കു ശേഷം എണ്ണപ്പെട്ട മലയാളചിത്രങ്ങളിലെ കമൽ അഭിനയിച്ചിട്ടുള്ളൂവെങ്കിലും ആ ചിത്രങ്ങളും പലതലമുറകൾ ആഘോഷിക്കുകയായിരുന്നു.

സിനിമ വിട്ടു മറ്റൊരു ജീവിതമില്ലെന്നു ശരിക്കും മനസിലാകണമെങ്കിൽ കമലിന്റെ ജീവിതം തന്നെ കാണണം. ഏതൊക്കെ വഴികളിലൂടെ കടന്നുപോയാലും കമൽ സിനിമയിൽ തന്നെയുണ്ടാവും. സിനിമയ്ക്കുവേണ്ടി പുതിയ പുതിയ സ്വപ്നങ്ങൾ നെയ്ത് അതിനെക്കുറിച്ച് വളരെ ആഴത്തിൽ പഠിച്ച് ഒരു അഭ്രവിസ്മയം സൃഷ്ടിക്കുകയെന്നത് കമലിന്റെ രീതിയാണ്. അതിനുവേണ്ടി എന്തു കഷ്ടപ്പാടുകൾ സഹിക്കാനും അദ്ദേഹം തയാറാണ്. അങ്ങനെ കമലുണ്ടാക്കിയ ചിത്രങ്ങളെല്ലാം ഇന്ത്യൻ സിനിമയിൽ അത്ഭുതങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചവയാണ്. ഇനിയും എത്രയോ സിനിമാമാജിക്കുകൾ കമലിൽ നിന്നും ഉണ്ടാകാനിരിക്കുന്നതേയുള്ളൂ. അത്തരം പരീക്ഷണങ്ങളെല്ലാം സിനിമാ മേഖലയ്ക്ക് അദ്ദേഹത്തിൽ നിന്നുണ്ടാകുന്ന അമൂല്യമായ സംഭാവനകളായി മാറുമെന്ന കാര്യത്തിൽ തർക്കമില്ല.

subscribe

അവനിപ്പോഴും കൊച്ചുകമൽ
– കെ.എസ്. സേതുമാധവൻ

Categories:

മറക്കാനാവില്ല ആ കുട്ടിയെ; ഒരിക്കലും. വളർന്നു വലുതായപ്പോഴും രാജ്യം ബഹുമതികൾക്കൊണ്ട് ആദരിച്ചപ്പോഴും അവൻ എനിക്കു മുൻപിൽ കുട്ടി തന്നെയായിരുന്നു. ആറാമത്തെ വയസിൽ ജ്യേഷ്ഠന്റെ കൈയിൽ തൂങ്ങി ‘കളത്തൂർ കണ്ണമ്മ’യുടെ സെറ്റിലേക്ക് കടന്നുവന്ന ആ കൊച്ചുമിടുക്കനെ ആർക്കുമങ്ങനെ മറക്കാനാവില്ല. എ.വി.എം സ്റ്റുഡിയോ കാണണമെന്ന മോഹമായിരുന്നു അക്കാലത്ത് അവനുണ്ടായിരുന്നതെന്ന് ഒരിക്കൽ അവൻ തന്നെ എന്നോടു പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അല്ലാതെ സിനിമയിലഭിനയിക്കാനുള്ള മോഹമൊന്നും ആ കുട്ടിക്കുണ്ടായിരുന്നതായി എനിക്കു തോന്നിയിട്ടില്ല. അവന്റെ അച്ഛനുമമ്മയും സിനിമയുടെ വഴിയെ അവനെ പറഞ്ഞയച്ചതായിരുന്നില്ല. ഒരു ഡോക്ടർക്കൊപ്പമാണ് അന്ന് അവൻ എ.വി.എംലേക്ക് കയറിവന്നതെന്നു കേട്ടിട്ടുണ്ട്. അത് അവന്റെ സിനിമയിലേക്കുള്ള വഴി തുറന്നു. യാദൃശ്ചികമെങ്കിലും അനിവാര്യമായിരുന്നു ആ കുട്ടിയുടെ കടന്നുവരവ്. കാലം അതു തെളിയിച്ചു. പറഞ്ഞുവരുന്നത് കമൽഹാസനെ കുറിച്ചാണ്. നടി സുകുമാരിയുടെ ഭർത്താവ് ഭീംസിങ് ആയിരുന്നു കളത്തൂർ കണ്ണമ്മയുടെ സംവിധായകൻ. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞുതന്നതുപോലെ അഭിനയിച്ചു എന്നാണ് ആ സിനിമാഭിനയത്തെ കുറിച്ച് കമൽ തന്നെ പറഞ്ഞത്. പക്ഷേ, ആ സിനിമ വലിയ വിജയമായി മാറുമെന്ന് ആരും പ്രതീക്ഷിച്ചു കാണില്ല. അവിടം മുതൽ സിനിമ അവന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമായി മാറുകയായിരുന്നു. അവൻ സിനിമയുടെയും.

മികച്ച ബാലതാരത്തിനുള്ള ദേശീയ അവാർഡ് കളത്തൂർ കണ്ണമ്മ നേടികൊടുത്തപ്പോൾ ആ പുരസ്‌കാരത്തിന്റെ മൂല്യം തിരിച്ചറിയാനുള്ള പ്രായമൊന്നും അന്ന് കമലിനുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഒരുപാട് ചോക്ലേറ്റ് വാങ്ങിക്കൊടുക്കുമ്പോൾ ഒരു കുട്ടിക്കുണ്ടാകുന്ന സന്തോഷം, അതേ കമലിനും ഉണ്ടായിട്ടുള്ളു. പിന്നെ കുറേക്കാലം കഴിഞ്ഞ് കമൽ എന്നോടു പറഞ്ഞു, പുരസ്‌കാരം പ്രഖ്യാപിച്ച ദിവസം അച്ഛനുമമ്മയും ജ്യേഷ്ഠന്മാരുമൊക്കെ ആഹ്ലാദിച്ചതിനെക്കുറിച്ച്. ആ രാത്രി അവരെല്ലാം ഉറങ്ങാതെയിരുന്നു സംസാരിച്ചത് കളത്തൂർ കണ്ണമ്മയിലെ അവന്റെ അഭിനയത്തെക്കുറിച്ചായിരുന്നുവത്രേ. അന്നത്തെ രാഷ്ട്രപതി ഡോ. എസ്. രാധാകൃഷ്ണനിൽ നിന്നാണ് കമൽ ആ പുരസ്‌കാരം സ്വീകരിച്ചത്. അവിടുന്നു തുടങ്ങിയതാണ് സിനിമയിൽ അവന്റെ യാത്ര. സിനിമയെ അറിഞ്ഞും പഠിച്ചും അനുഭവിച്ചും കടന്നുപോയ 59 വർഷങ്ങൾ. ഇന്നും സിനിമ തന്നെയാണ് കമലിന്റെ ശ്വാസവും ജീവനും.

സത്യൻ നായകനായ ‘കണ്ണും കരളും’ എന്ന എന്റെ സിനിമയിലെ ബാലതാരമായി അഭിനയിക്കാൻ കമലിനെ തെരഞ്ഞെടുക്കാൻ കാരണം കളത്തൂർ കണ്ണമ്മയിലെ അവന്റെ പ്രകടനം തന്നെയായിരുന്നു. അപ്പോഴേക്കും എം.ജി.ആറിനും ശിവാജി ഗണേശനുമൊപ്പവും കമൽ അഭിനയിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. സ്വന്തം മകനോടു കാണിക്കുന്ന വാത്സല്യമാണ് ഞാൻ കമലിനു നൽകിയത്. പറഞ്ഞു കൊടുത്താൽ എല്ലാം അവൻ കൃത്യമായി ചെയ്യും. അതെല്ലാം സെറ്റിൽ വലിയ ചർച്ചയായിരുന്നു. കണ്ണും കരളിന്റെ ഷൂട്ടിങ് സെറ്റിലേക്ക് ആദ്യമായി സത്യൻ കടന്നുവന്നത് ഞാനിപ്പോഴും ഓർക്കുന്നു. വെള്ള അംബാസിഡർ കാറിൽ വന്നിറങ്ങിയ സത്യനെ ചൂണ്ടി ഞാൻ കമലിനോടു ചോദിച്ചു: ‘മോന് ഈ സാറിനെ അറിയാമോ?’ സത്യൻ അവനെ നോക്കി മനോഹരമായി പുഞ്ചിരിച്ചു. ‘അറിയില്ല’ എന്ന് അവൻ മറുപടി പറഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞു കൊടുത്തു: ‘മോനേ ഇതാണ് സത്യൻ. വലിയ നടനാണ്, മോൻ ഈ സിനിമയിൽ സത്യൻ സാറിനൊപ്പമാണ് അഭിനയിക്കുന്നത്.

അതുവരെ സത്യൻ ആരാണെന്നുപോലും കമലിനറിയില്ലായിരുന്നു. പിന്നീട്, സത്യനും അവനു ഗുരുവായി. ബാലതാരമായി കുറച്ച് ചിത്രങ്ങളിൽ അഭിനയിച്ചപ്പോൾ പിന്നെ കോറിയോഗ്രാഫറുടെ അസിസ്റ്റന്റായി വർക്ക് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങിയ കമലിനു കുറേ ചിത്രങ്ങളിൽ ഡാൻസ് രംഗങ്ങളിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടുവെന്നല്ലാതെ അഭിനയിക്കാനുള്ള അവസരങ്ങളുണ്ടായില്ല. പിന്നീട് അവന്റെ പതിനെട്ടാമത്തെ വയസിലാണ് ഞാൻ കമലിനെ വീണ്ടും കാണുന്നത്. ഒരു ദിവസം വീടിന്റെ പടികടന്നുവന്ന കമലിനെ എനിക്കു മനസിലായില്ല. അവൻ തന്നെ പറഞ്ഞു: ‘സർ, ഞാൻ കമലഹാസനാണ്, വെറുതെയൊന്ന് സാറിനെ കാണണമെന്നു തോന്നി വന്നതാണ്. ആ സമയത്ത് ഞാൻ എം.ടിയുടെ ‘കന്യാകുമാരി’ സിനിമയാക്കാനുള്ള പ്രവർത്തനങ്ങളിലായിരുന്നു. കന്യാകുമാരിയിലെ നായകനെ ഞാനപ്പോൾ തന്നെ കമലിൽ കണ്ടു. പെട്ടെന്നു തന്നെ ഷൂട്ടിങ് തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു. പിന്നീടൊരിക്കൽ കമൽ പറഞ്ഞു: ‘ അന്ന് സേതുസാർ കന്യാകുമാരിയിൽ അഭിനയിക്കുവാൻ വിളിച്ചില്ലായിരുന്നുവെങ്കിൽ തമിഴിൽ എനിക്ക് നായകനാവാൻ പറ്റുമായിരുന്നില്ല. വർഷം അമ്പത് കഴിഞ്ഞെങ്കിലും സേതു സാറിന്റെ മുന്നിൽ ഞാനിന്നും കുട്ടിയാണ്’.

subscribe

വാക്കിന്റെ സൗന്ദര്യവും ശക്തിയും
– എ.എസ് ദിനേശ്

Categories:

റിലീസ് ചിത്രത്തിന്റെ പ്രമോഷന്റെ ഭാഗമായി ചാനൻ ഇന്റർവ്യു കഴിഞ്ഞു മടങ്ങുന്ന സുഹൃത്തായ യുവ നടനെ ഹോട്ടൽ റിസ്പഷനിൽ വച്ച് കാണാനിടയായി. സിനിമാ ജീവിതത്തിൽ പരിചയപ്പെട്ട നാൾ മുതൽ ഇന്നും എന്നോടുള്ള സൗഹൃദം കാത്തു സൂക്ഷിക്കുന്ന വ്യക്തിയാണ്. സന്തോഷകരവും ആത്മാർത്ഥവുമായ ഞങ്ങളുടെ സൗഹൃദസംഭാഷണത്തിനൊടുവിൽ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: ‘ഇന്നത്തെ ചാനൽ ഇന്റർവ്യൂവിൽ ചേട്ടനെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്…’
കൊള്ളാം, ഞാനും കുറച്ച് ഉയരട്ടെ – എന്നു ഞാനും പറഞ്ഞു. അതെയെന്നു പറഞ്ഞു ചിരിയോടൊപ്പം അദ്ദേഹം പുറത്തേക്കിറങ്ങിയപ്പോൾ പൊടുന്നനെ മനസിലേക്കോടി വന്നത് കഴിഞ്ഞ ഡിസംബറിലെ ഒരു സായാഹ്നമായിരുന്നു. അടുത്ത മാധ്യമ പ്രവർത്തകരും ആത്മസുഹൃത്തുക്കളും ചേർന്ന് എന്റെ അറുപതാം ജന്മദിനം ആഘോഷമാക്കിയ വേദിയിൽ സുഹൃത്തായ ഈ നടനും സന്നിഹിതനായിരുന്നു.

വന്നപ്പാടെ കൈയിലൊരു പാക്കറ്റ് തന്നിട്ടു പറഞ്ഞു: ‘ പണ്ട് ഞാനൊരു വാക്ക് പറഞ്ഞിരുന്നു. ഇതു തുറക്കുമ്പോ മനസിലാകും…’ തിരക്കിനിടയിൽ അതിനെക്കുറിച്ചു കുടുതൽ ആലോചിച്ചില്ല. രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞാണ് ആ പാക്കറ്റ് തുറന്നു നോക്കിയത്. എങ്ങനെ അത്ഭുതപ്പെടാതിരിക്കും. അതു വെറുമൊരു സ്‌നേഹ സമ്മാനം അല്ല. കാലം സൂക്ഷിച്ചു വച്ച ഒരു വാക്കിന്റെ സാക്ഷാത്ക്കാരമായിരുന്നു. അന്നേ ഞാൻ മറന്നു പോയ ആ വാക്ക്, വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം മധുരിക്കും ഓർമയായി ഇതാ മുന്നിൽ.

ഓർമ്മകൾ പിന്നെയും കുറച്ചു കൂടി പിന്നോട്ടു പാഞ്ഞു. പതിനൊന്ന് വർഷം മുമ്പ്, മലബാർ ഭാഗത്തള്ള ഒരു ചിത്രത്തിന്റെ ഷൂട്ടിങ് ലോക്കേഷനിൽ വച്ചാണ് ഈ നടനും ഞാനും മനസു തുറന്നു സംസാരിച്ചത്. എന്റെ സ്ഥിരം ശൈലിയിൽ ഞാൻ സംസാരം ഉഷാറാക്കി. അന്നുസംസാരത്തിനിടയിൽ അദ്ദേഹം എനിക്കൊരു വാക്കു തന്നു. ആയിക്കോട്ടെ എന്ന രീതിയിൽ ചിരിച്ചു. ശേഷം എത്രയോ പ്രാവശ്യം തമ്മിൽ കാണുകയും സൗഹൃദം കൂടുതൽ വളരുകയും ചെയ്തു. ഇതിനിടയിൽ പ്രിയ സുഹൃത്ത് നടൻ എന്ന നിലയിൽ മലയാള സിനിമയിൽ അഭിവാജ്യഘടകമായി മാറി കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

subscribe

അൻവർ സാദിഖ് ജീവിത/ചലച്ചിത്ര യാത്രകൾ
– അൻവർ സാദിഖ് / രാജ്കുമാർ ആർ

Categories:

വിനീത് ശ്രീനിവാസനും നമിത പ്രമോദും പ്രധാന വേഷത്തിൽ എത്തിയ ഓർമയുണ്ടോ ഈ മുഖം എന്ന ആദ്യ ചിത്രത്തിലൂടെ തന്നെ ശ്രദ്ധേയനായ സംവിധായകനാണ് അൻവർ സാദിഖ്. രണ്ടാമത്തെ ചിത്രം മനോഹരത്തിലും നായകൻ വിനീതാണ്. വി. കെ. പ്രകാശിന്റെ സംവിധാന സഹായിയായി സിനിമയിൽ തുടക്കം കുറിച്ച അൻവറിന്റെ വേറിട്ട ജീവിതം.

  • ആദ്യം രാമായണം, പിന്നെ മഹാഭാരതം

യാഥാസ്ഥിതിക മുസ്ലിം കുടുംബത്തിലാണ് ഞാൻ ജനിച്ചത്. പാലക്കാട് ജില്ലയിലെ ആലത്തൂരിനടുത്തുള്ള എരുമയൂരിലെ സ്‌കൂളിൽ അധ്യാപികയായിരുന്നു അമ്മ. ഞങ്ങൾ താമസിച്ചിരുന്നത് ചേരാനാടിലാണ്. അക്കാലത്ത് എല്ലാ വീടുകളിലും ടി.വിയില്ല. ഞാൻ ആറിൽ പഠിക്കുമ്പോഴാണ് എന്നാണ് ഓർമ. ഞങ്ങളുടെ മദ്രസയുടെ തൊട്ടടുത്ത് സാമ്പത്തികമായി ഉയർന്ന നിലയിലുള്ള ഒരു കുടുംബമുണ്ട്. അവിടെ ടി.വിയുണ്ട്. ദൂരദർശനിൽ രാമായണം സീരിയൽ പ്രദർശിപ്പിക്കുന്ന സമയമാണ്. മദ്രസ വിട്ടയുടൻ നേരെ പോയി രാമായണം കാണും. പിന്നീട് മഹാഭാരതം വന്നു. അങ്ങനെ രാമായണവും മഹാഭാരതവുമാണ് ആദ്യം കണ്ടുശീലിച്ചത്. രാമായണവും മഹാഭാരവും കണ്ട ശേഷം വീട്ടിലെത്തി ഈർക്കിൽ കൊണ്ട് അമ്പുണ്ടാക്കി വാഴയിൽ എയ്യുന്നതും ഇപ്പോഴും ഓർമയിലുണ്ട്. ഞങ്ങളുടെ വീട്ടിൽ ടി.വി വന്നപ്പോൾ ദൂരദർശനിൽ ഞായറാഴ്ചകളിൽ സംപ്രേക്ഷണം ചെയ്യുന്ന സിനിമകൾ കാണാൻ തുടങ്ങി.

അമ്മയുടെ സ്‌കൂളിൽ തന്നെയാണ് ഞാൻ പഠിച്ചത്. അപ്പോൾ സ്‌കൂളിൽ അമിതമായ പഠനഭാരമൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. തമ്മിൽ ഭേദം തൊമ്മൻ എന്ന രീതിയിൽ ക്ലാസ് ഫസ്റ്റൊക്കെയാണ്. വേറെ സ്‌കൂളിൽ പഠിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ ചിലപ്പോൾ പണികിട്ടിയേനെ (ചിരിക്കുന്നു).
പാലക്കാട് പ്രധാനമായും നെൽകൃഷിയാണല്ലോ. ധാരാളം അരി മില്ലുകളും നെല്ലുണക്കാനായി വിശാലമായ സ്ഥലങ്ങളുമുണ്ട്. അവിടെ ചില ദിവസങ്ങളിൽ നാട്ടിലെ ചേട്ടന്മാർ വീഡിയോ കാസറ്റിട്ട് സിനിമ കാണിക്കും. അമ്പതു പൈസ കൊടുത്താൽ സിനിമ കാണാം. രാത്രി മുഴുവൻ നാലോ അഞ്ചോ സിനിമകൾ കാണും. അത്തരം ചില ബാല്യകാല ഓർമകളുണ്ട്. എന്റെ മാമാട്ടിക്കുട്ടിയമ്മയ്ക്കും മണിയറയുമാണ് തിയേറ്ററിൽ ആദ്യം കണ്ട ചിത്രങ്ങളായി ഓർമയിലുള്ളത്. അന്ന് സ്‌കൂളുകളിലും സിനിമാപ്രദർശനം ഉണ്ടായിരുന്നു.

  • സിനിമ കളിച്ച ബാല്യം

ബൾബിൾ വെള്ളം നിറച്ച്, അതിനു മുന്നിൽ ഫിലിം വച്ച് സിനിമ കാണിക്കുന്നത് കുട്ടിക്കാലത്തെ കളികളിലൊന്നാണ്. സിനിമ കാണിക്കാനായി ഒരു ‘ഡാർക്ക് റൂം’ വേണം. അതിനായി പറമ്പിൽ ഒരു പന്തൽ കെട്ടി. ന്യൂസ് പേപ്പർ കൊണ്ട് പന്തൽ മറച്ചു. ബൾബ് സംഘടിപ്പിച്ച് അതിൽ വെള്ളം നിറച്ചു. പിന്നീട് സിനിമ കാണാനായി എല്ലാവരെയും വിളിച്ചുവരുത്തി. എന്നാൽ, ശരിയായി ലൈറ്റില്ലാത്തതിനാൽ പ്രദർശനം നടന്നില്ല. മുറിച്ച ഫിലിം അന്ന് വാങ്ങാൻ കിട്ടും. എല്ലാവരുടെ കൈയിലും ഫിലിം ഉണ്ടാവും. ഗോട്ടി കളിച്ചു ജയിച്ചാൽ സമ്മാനമായി ഫിലിം ആണ് കിട്ടുക. അധികവും തമിഴ് സിനിമകളുടെ ഫിലിമുകളാണ് കിട്ടിയിരുന്നത്. അതിനിടയിൽ മമ്മൂട്ടിയുടെയും മോഹൻലാലിന്റെയുമൊക്കെ ഫിലിം ലഭിക്കുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന സന്തോഷം പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ പറ്റില്ല.

subscribe

ഋഷികേശിൽ നിന്ന് ജോഷിമഠ്
– അരുൺ ടോം

Categories:

ഹിമാലയൻ യാത്രയുടെ ആദ്യ ദിനം, പ്രഭാതത്തിൽ ഋഷികേശിൽ ബസിറങ്ങുമ്പോൾ സാഹസിക യാത്രകളുടെ ഒരു തുടക്കമാണെന്ന് ഒരിക്കലും പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല. ആദ്യദിനം പ്രശ്‌നങ്ങളുടെ ഒരു പരമ്പര തന്നെയായിരുന്നു. ഋഷികേശിൽ ഞങ്ങളെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തിയ കാര്യമാണ് ഇവിടുത്തെ ബസ് സ്റ്റാൻഡിലെ കഫംർട് സ്റ്റേഷൻ. നമ്മുടെ വീടുകളിലെ ടോയ്‌ലെറ്റുകൾ പോലെ വൃത്തിയുള്ള ടോയ്‌ലെറ്റുകൾ. ആവിശ്യത്തിലധികം വെള്ളവും മറ്റു സൗകര്യങ്ങളും. ബാഗ് സൂക്ഷിക്കാനും ഡ്രസ് മാറാനും കിടക്കാൻ വരെ സൗകര്യമുള്ള പ്രത്യേകം മുറി ഇതിനോട് ചേർന്നുണ്ട്. ഇവയെല്ലാം ഉപയോഗിക്കുന്നതിനു വെറും അഞ്ചു രൂപ മാത്രം. ചുരുക്കിപ്പറഞ്ഞാൽ ഹോട്ടലിൽ റൂം എടുക്കാതെ ഫ്രെഷ് ആകാൻ പറ്റിയ ഇടം. എല്ലാവരും ഫ്രഷ് ആയി വസ്ത്രം മാറിയെത്തി. സാഹസിക വിനോദങ്ങളുടെ വിളനിലമായ ഋഷികേശിലെ ആദ്യദിനം. ബംഗി ജംപിങ്, ട്രാഫ്റ്റിങ് പോലുള്ള അഡ്വഞ്ചർ ആക്റ്റിവിറ്റീസ് ചെയ്യണമെന്ന് യാത്രാസംഘത്തിലെ ചിലർക്കു നിർബന്ധം. തിരിച്ചു വരുമ്പോൾ ചെയ്യാമെന്നു മറ്റു ചിലർ. അഡ്വഞ്ചർ ആക്റ്റിവിറ്റീസ് നടത്തുന്ന നിരവധി സ്ഥാപനങ്ങളുണ്ട് ഇവിടെ. അവിടെ അന്വേഷിച്ചപ്പോഴാണ് ഹോളി പ്രമാണിച്ച് മൂന്നു ദിവസത്തെക്ക് അഡ്വഞ്ചർ ആക്റ്റിവിറ്റീസ് നിർത്തിവച്ചിരിക്കുകയാണെന്ന് അറിഞ്ഞത്.

തിരിച്ച് ബസ്റ്റ് സ്റ്റാൻഡിൽ എത്തി ജോഷിമഠിലേക്കുള്ള വണ്ടി അന്വേഷിച്ചപ്പോൾ രാവിലെ 7.15ന് ലാസ്റ്റ് ബസ് പോയെന്ന് അവർ പറഞ്ഞു. 13 മണിക്കൂർ യാത്രയുണ്ട് ജോഷിമഠിന്. 150 കി.മീ. അകലെയുള്ള ശ്രീനഗർ വരെ ബസുണ്ട് അതിൽ കയറി ശ്രീനഗറിൽ ഇറങ്ങിയാൽ അവിടെന്ന് ട്രിപ്പ് ടാക്‌സികൾ ഉണ്ടെന്ന് നല്ലവരായ നാട്ടുകാർ ഞങ്ങളെ അറിയിച്ചു. മറ്റൊരു ഞെട്ടിക്കുന്ന കാര്യം കൂടി ഇവർ പറഞ്ഞു, നാളെ ഹോളിയായതുകൊണ്ട് ഉച്ചകഴിയുന്നതോടെ ബസ്, ടക്‌സി സർവീസുകൾ നിർത്തും. കടകൾ അടയ്ക്കും. താമസിക്കാൻ ഹോട്ടൽ പോലും കിട്ടില്ല. ബന്ദിന് സമാനമായ അവസ്ഥ. പണികിട്ടാൻ പോകുവാണെന്നു മനസിലാക്കി ഞങ്ങൾ ശ്രീനഗറിനുള്ള ബസിൽ ഓടിക്കയറി. എത്രയും വേഗം ജോഷിമഠിൽ എത്തുകയെന്ന ഒറ്റ ലക്ഷ്യം മാത്രം. ഒരുവശം അഗാധമായ കൊക്കകൾ ഉള്ള വളഞ്ഞുപുളഞ്ഞു കിടക്കുന്ന വഴിയിലൂടെ ബസ് ശ്രീനഗർ ലക്ഷ്യമാക്കി നീങ്ങി.

ആദ്യ ആക്രമണം

ബസ് ചെറിയ ഒരു പട്ടണത്തിലൂടെ കടന്ന് പോകുമ്പോഴാണ് ആദ്യ ഹോളി ആക്രമണം ഉണ്ടാകുന്നത്. ഞങ്ങളിരുന്ന സീറ്റിന്റെ സൈഡിൽ ഇരുന്നയാൾ വേഗത്തിൽ ഗ്ലാസ് അടയ്ക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നതു കണ്ട് അങ്ങോട്ട് നോക്കിയതാണ്. എന്തോ ഒന്ന് ഗ്ലാസിനു ഇടയിലൂടെ എന്റെ മുഖത്തു വന്ന് അടിച്ചു. പിന്നെ കാണുന്നത് ഞാൻ രക്തവർണത്തിൽ കുളിച്ചിരിക്കുന്നതാണ്. എല്ലാം പെട്ടെന്നായിരുന്നു. പത്തിരുപതുപേർ വരുന്ന സംഘം ബസ് തടഞ്ഞു നിർത്തി ബലൂണിനകത്ത് നിറമുള്ള വെള്ളം നിറച്ച് ചറപറ ഏറ്. ബസിന്റെ ചില്ലടയ്ക്കാൻ താമസിച്ചവരെയൊക്കെ കളർവെള്ളത്തിൽ കുളിപ്പിച്ചു.

subscribe

സമുദ്രശില എന്ന ജിഗ്‌സോപസിൽ
– സജയ് കെ.വി

Categories:

2018-ലെ പ്രളയപര്യന്തമുള്ള മലയാളിയുടെ ആൺ-പെൺജീവിതമാണ് കഥനപ്പെടുന്നത് ‘സമുദ്രശില’ എന്ന സുഭാഷ് ചന്ദ്രന്റെ നോവലിൽ. ‘സമുദ്രശില’ എന്ന മഹാരൂപകത്തെ ചൂഴ്ന്നു തിരയടിക്കുകയാണ് അത്രയൊന്നും കഥാപാത്രബഹുലമോ, സംഭവബഹുലമോ അല്ലാത്ത ആഖ്യാനസമുദ്രം. ജലവും ശിലയും തമ്മിലുള്ള ചിരന്തനമായ ഇണചേരലാണ് നടക്കുന്നത്, ‘വെള്ളിയാങ്കല്ല്’ എന്ന സമുദ്രശിലയുടെ ഖരത്വത്തിനും അറബിക്കടലിന്റെ ജലത്വത്തിനും ഇടയിൽ. ‘തടശില പോലെ തരംഗലീലയിൽ’ എന്നെഴുതി വിരസദാമ്പത്യത്തെ ആശാൻ നിർവചിച്ചിട്ട് ഒരു നൂറ്റാണ്ട് പിന്നിടുമ്പോഴാണ് സമുദ്രശില എന്ന ഈ രൂപകം വീണ്ടുമുയിർകൊള്ളുന്നത് മലാളസാഹിത്യത്തിൽ. ശിലീഭവിച്ച പെൺകാമനകളുടെ കഥനചരിത്രം അങ്ങ്, വാത്മീകിരാമായണത്തിലെ അഹല്യയുടെ കഥ തൊട്ടു തുടങ്ങുന്നു. ദ്രവപ്പെടാനുള്ള ശിലയുടെ ഇച്ഛ, ചിലപ്പോഴൊക്കെ അവളെ വീണ്ടും പ്രണയിനിയാക്കി മാറ്റാറുണ്ട്. പ്രണയത്തിന്റെ മാസ്മരികതയിൽ സ്വയം ഒരു ചന്ദ്രകാന്തശിലയായി അലിഞ്ഞ പെണ്മയുടെ പിൽക്കാലജീവിതമാണ് സമുദ്രമധ്യത്തിൽ ഖരവും സ്ഥാവരവുമായി നിലകൊള്ളുന്ന ശിലയുടേത്. ഇതിഹാസത്തിൽ ‘അംബ’ (അമ്മ എന്നും) എന്ന പേരുകാരിയായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട പ്രണയപരാജിതയും തിരസ്‌കൃതയുമായ സ്ത്രീയിലെ മാതൃത്വമെന്ന അംശത്തെ സമകാലത്തിൽ വച്ച് പരിശോധിക്കുകയാണ് നോവലിസ്റ്റ്. ‘അംബ’ എന്ന മാതൃത്വപര്യായം മാത്രം ഈ ജന്മാന്തരത്തിലും അവളുടെ സ്വത്വകേന്ദ്രത്തിൽ പറ്റിപ്പിടിച്ചു വളരുന്നു. ‘അംബ’യുടെ കഥയാണ് ‘സമുദ്രശില’ , അവളുടെ പ്രണയത്തിന്റെയും സഹനത്തിന്റെയും മരണത്തിന്റെയും കഥ. ഒരു പക്ഷേ, അർബുദം പോലെ, അർബുദത്തോടൊപ്പം, വളർന്നു പടർന്ന് അവളെത്തന്നെ ഗ്രസിക്കുകയാണ് അംബയുടെ മാതൃത്വം. അടുപ്പിൽ നിന്നു പട്ടടയിലേക്കു മുതിരുന്ന ബലിച്ചോറിന്റെ ജീവിതം മാത്രമാണ്, ഏറിയും കുറഞ്ഞും ഓരോ മലയാളിസ്ത്രീയും ജീവിക്കുന്നതെന്ന് ഓർമിപ്പിക്കുന്നു ഈ നോവൽ. മുഷിപ്പനും മുരടനും പരദാരമോഹിയുമായ ഭർത്താവ് എന്ന മലയാളി പുരുഷന്റെ മാതൃകാരൂപം, ‘സിദ്ധാർത്ഥൻ’ എന്ന അംബയുടെ ഭർത്താവിന്റെ രൂപത്തിൽ ഈ കൃതിയിലും കടന്നുവരുന്നു. അവൾക്കുമുണ്ടായിരുന്നു കാല്പനികമേദുരമായ പ്രണയവചസ്സുകളാലും ഉന്മത്തമായ പ്രണയചേഷ്ടകളാലും അവളിലെ പെണ്മയെയും ഉണ്മയെയും വിരുന്നൂട്ടിയ ഒരു കാമുകൻ. ‘അഥവാ ചില കാലമാ സ്ഥയാൽ മധുരസ്വപ്‌നസമം സ്മരിക്കയാം’ (ആശാൻ, ലീല) എന്ന പോലെ കാലാന്തരത്തിൽ സ്വപ്‌നമായി പരിണമിച്ച് അയഥാർത്ഥീകരിക്കപ്പെടാനാണ് അത്തരം പ്രണയങ്ങളുടെ വിധി. വീണ്ടുമൊരിക്കൽക്കൂടി മധ്യവയസ്സിന്റെ തരിശിൽ തനിച്ചുനിൽക്കുമ്പോൾ അവൾ ആ മാന്ത്രികപ്രകാശത്താൽ പ്രലോഭിതയായി ചില പ്രണയക്കെണികളിലൊക്കെയെത്തിപ്പെട്ടേക്കാം. അംബയും റൂമി ജലാലുദ്ദീനും തമ്മിലുള്ള വികട പ്രേമനാടകത്തിനൊടുവിലും അതാണു സംഭവിച്ചത്. ആത്മാവിന്റെ ഓക്കാനം എന്തെന്ന്, അതിനാൽ, അവളറിഞ്ഞു. അത്രമാത്രം.

നിരുപാധികസ്‌നേഹമെന്ന നിരന്തരാഹുതിയിലൂടെ അവൾ പോറ്റിപ്പുലർത്തിയ ‘അപ്പു’ എന്ന അപൂർണ മനുഷ്യനാകട്ടെ, ഒരു പൂർണപുരുഷന്റെ രതിമോഹങ്ങളോടെ, മനുഷ്യനായി മുതിരുന്നതിനു പകരം പുരുഷനായിയൊടുങ്ങേണ്ടി വരുന്ന മലയാളി പുരുഷന്റെ ഭാഗധേയം സ്വയംവരിച്ചു. അപ്പുവും അപ്പുവിലൊതുങ്ങുന്നില്ല, അംബ, അംബയിലെന്ന പോലെ. അവനെയാണ് അവൾ ഒടുവിൽ ഉപരിസുരതം ചെയ്ത് ഹനിക്കുകയും ആത്മഹനനത്തിലൂടെ സ്വയം ഒടുങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നത്. ഇതിന്റെ പാരിസ്ഥിതിക വിവക്ഷകളാണ് ഈ നോവലിനെ പ്രളയപര്യന്തമുള്ള മലയാളിയുടെ പടുവാഴ്‌വിന്റെ പ്രതിരൂപാത്മകാഖ്യാനം കൂടിയാക്കി മാറ്റുന്നത്. പ്രളയം കേരളഭൂമിക്കു മേൽ കച്ചയഴിച്ചു കവയ്ക്കുകയായിരുന്നു, അപ്പുവിനു മേൽ അംബയെന്ന പോലെ കഴിഞ്ഞ മഴക്കാലത്ത്. പലവിധമായ ആർത്തികളുടെയും വിശപ്പുകളുടെയും ഒരു വികലസമാഹാരം മാത്രമായ മലയാളിയെ ഉപരിസുരതം ചെയ്ത് കൊന്ന ശേഷം സ്വയം മരണപ്പെടുകയായിരുന്നു പ്രളയകാലത്തെ കേരളം. ‘നിഗ്രഹോത്സുകം സ്‌നേഹവ്യഗ്രമെന്നാലും ചിത്തം’ എന്നതിന്റെ പൊരുൾ, പാരിസ്ഥിതികാർത്ഥത്തിലേക്ക്, പരാവർത്തനം ചെയ്യപ്പെട്ടു ആ ദുരന്തദുർമ്മുഹൂർത്തത്തിൽ. എന്നിട്ടും ശരിയായൊരു പാഠം പഠിക്കാത്ത മലയാളി സുഭാഷ് ചന്ദ്രന്റെ നോവൽദർപ്പണത്തിനു മുന്നിൽ പരുങ്ങിക്കുഴങ്ങി നിൽക്കുന്നതു കാണണമെങ്കിൽ നോവലിനെക്കുറിച്ചു വന്ന അപൂർവം ചില, പ്രതികൂലാഭിപ്രായങ്ങളിലൂടെ ഒന്നു കണ്ണോടിച്ചാൽ മതി. ഭാഷ നോവലിന്റെയും നോവലിസ്റ്റിന്റെയും മുഖ്യപരിഗണനയായി മാറുന്ന സന്ദർഭങ്ങൾ നോവലിലൂടനീളമുണ്ട്. ‘കരിമ്പ്’ എന്ന വാക്കിന്റെ ആവിർഭാവനിമിഷം വരെ ചെന്ന് അതിന്റെ ചാറൂറ്റിയെടുക്കുകയാണ് ‘നോവലിസ്റ്റ്’ എന്ന കഥാപാത്രം ഒരു വേളയിൽ.

subscribe

ചെമ്പരത്തി നിങ്ങളെ സുന്ദരിയാക്കും
– മിനി പി.എസ്. നായർ

Categories:

Botox പൂക്കുകയും കായ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു ചെടിയുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ… പ്രായത്തെ ചെറുക്കാമായിരുന്നു. പ്രായത്തെ തോൽപ്പിച്ച് ചർമത്തിലെ ചുളിവുകളകറ്റുന്ന Botox Treatment നെ കുറിച്ചറിയാമല്ലോ. അതിനു ചെലവാകുന്ന പണത്തെക്കുറിച്ചും അറിയാം. എന്നാൽ, നമ്മുടെ വീട്ടുമുറ്റത്ത് ധാരാളമായി വളരുന്ന Botox ചെടിയെക്കുറിച്ച് എത്ര പേർക്കറിയാം.
Botox ചെടി എന്നാൽ ചെമ്പരത്തി. ഒരു Natural Botox Alternative ആണ് ചെമ്പരത്തി. ജീവിതശൈലികൾ കൊണ്ട് ചർമത്തിനുണ്ടാകുന്ന Radical damage ചെറുക്കാനും ചുളിവുകൾ നിയന്ത്രിക്കാനും loose ആയ facial muscle കളെ ligth ചെയ്ത് moisture നിലനിർത്തിയും മുഖസൗന്ദര്യം നിലനിർത്താൻ ചെമ്പരത്തിപ്പൂ ഫേയ്‌സ്പാക്ക് പരിചയപ്പെടാം.

ആവശ്യമുള്ള സാധനങ്ങൾ
……………….

  1. ചെമ്പരത്തിപ്പൂവിതൾ (കഴുകി വൃത്തിയാക്കി ചതച്ചത്) – 6 ടേബിൾ സ്പൂൺ
  2. അരിപ്പൊടി- 2 ടേബിൾ സ്പൂൺ
  3. കട്ടിത്തൈര് – 1 ടേബിൾ സ്പൂൺ
  4. തേൻ – 1 ടേബിൾ സ്പൂൺ.

ഒരു ബൗളിൽ മേൽപ്പറഞ്ഞ നാലും കൂടെ നന്നായി മിക്‌സ് ചെയ്താൽ ഫേയ്‌സ്പാക്ക് റെഡി. മുഖം കഴുകി വൃത്തിയാക്കി ഉണക്കിയ ശേഷം ചെമ്പരത്തി ഫേയ്‌സ്പാക്ക് തേയ്ക്കുക.15-20 മിനിറ്റ് കഴിയുമ്പോൾ മൃദുവായി തുടച്ച് മുഖം വൃത്തിയാക്കുക. ഈ ഫേയ്‌സ്പാക്ക് ആഴ്ചയിൽ രണ്ട് തവണ ചെയ്യാം. കൂടുതൽ നേരം മുഖത്ത് വച്ചിരിക്കരുത്. മുഖം വരണ്ടുപോകും. ഈ natural Botox ഉപയോഗിച്ചു നോക്കൂ, വ്യത്യാസമറിയാം.

ശ്രദ്ധിക്കുക- സൗന്ദര്യവർദ്ധക വസ്തുക്കൾ ഉപയോഗിക്കുന്നതിനു മുമ്പേ അൽപ്പം എടുത്ത് ചെവിയുടെ പിന്നിലോ കൈയിലോ പുരട്ടി അലർജി ഉണ്ടാകില്ല എന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തുക.