കോടമ്പാക്കം വിജയലക്ഷ്മിമാരുടെ ശവപ്പറമ്പായിരുന്നു. ജോർജ് സാർ ലേഖയുടെ മരണത്തിൽ അതു വരച്ചിട്ടിട്ടുണ്ട്. ഞാനീ പറയുന്നതിനേക്കാൾ ഹൃദയസ്പൃക്കായി. സിൽക്ക് സ്മിതയും ആ സിനിമയുമൊക്കെ… ഹോ വല്ലാത്ത ഓർമകൾ തന്നെ…

രജിഷ വിജയൻ ആദ്യ സിനിമയിലെ അഭിനയത്തിലൂടെ മികച്ച നടിക്കുള്ള അവാർഡ് സ്വന്തമാക്കിയ അപൂർവം താരങ്ങളിൽ ഒരാൾ. ചെയ്യുന്ന കഥാപാത്രങ്ങളെല്ലാം ഒന്നിനൊന്നു വ്യത്യസ്തമാകണമെന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്ന, അത്തരത്തിൽ കഥാപാത്രങ്ങളെ അവതരിപ്പിക്കുവാൻ പരീക്ഷണങ്ങൾ ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന താരം തന്റെ ഏറ്റവും പുതിയ ചിത്രത്തെക്കുറിച്ചും സിനിമാ കാഴ്ചപാടുകളെക്കുറിച്ചും സംസാരിക്കുന്നു.

  • മാറ്റമോ, എനിക്കോ!

എടുത്തു പറയാൻ ഒരുപാടു മാറ്റങ്ങൾ സിനിമ എന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഉണ്ടാക്കിയിട്ടില്ല. നമ്മൾ ഒരു സ്ഥലത്തു പോകുമ്പോൾ ആളുകൾ തിരിച്ചറിയുന്നു എന്നതാണ് ഏറ്റവും വലിയ മാറ്റമായിട്ട് എനിക്കു തോന്നിയിട്ടുള്ളത്. പ്രത്യേകിച്ചും മലയാളികളുടെ ഇടയിൽ. മാത്രമല്ല അതുകൊണ്ടു തന്നെ നമ്മൾ പറയുന്ന കാര്യങ്ങളുടെ ഉത്തരവാദിത്തം കൂടി എന്നതുകൂടിയാണ്.

  • വ്യത്യസ്ത കഥാപാത്രങ്ങൾ വേണം

എനിക്കു തോന്നുന്നു, സിനിമ തെരഞ്ഞെടുക്കുന്നതിൽ ഏതൊരു ആർട്ടിസ്റ്റും മാനദണ്ഡങ്ങൾ വയ്ക്കും എന്ന്. ഓരോരുത്തരുടെയും മാനദണ്ഡങ്ങൾ അവരവരുടെ ടേയിസ്റ്റിന് അനുസരിച്ച് മാറുന്നു എന്നു മാത്രം. ചുമ്മാ വരുന്ന എല്ലാ റോൾസും എല്ലാവരും സ്വീകരിക്കുമെന്ന് എനിക്കു തോന്നുന്നില്ല. പിന്നെ ഞാൻ സിനിമ തെരഞ്ഞെടുക്കുന്നതിനു മുമ്പേ ആലോചിക്കുന്നത്, അതിൽ ആദ്യത്തെ പോയിന്റ് എന്റെ കഥാപാത്രത്തെ മാറ്റി നിർത്തിയാൽ, അതായത് സ്‌ക്രീൻ ടൈം എത്ര കൂടുതലാണെങ്കിലും എത്ര കുറവാണെങ്കിലും എന്റെ കഥാപാത്രത്തെ മാറ്റി നിർത്തിയാൽ ആ സിനിമ വർക്കാവുമോ എന്നുള്ളതാണ്. അപ്പോ നമുക്ക് അറിയാം നമ്മുടെ കഥാപാത്രത്തിന് എത്രത്തോളം പ്രാധാന്യം ഉണ്ട് ആ സിനിമയിൽ എന്ന്. പിന്നെ രണ്ടാമത്തെക്കാര്യം വ്യത്യസ്തമായ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുക എന്നുള്ളതാണ്. അതായത് ചെയ്ത കഥാപാത്രങ്ങളെ വീണ്ടും ചെയ്യാൻ വളരെ എളുപ്പമായിരിക്കും. അത്തരത്തിൽ ഒരുപാടൊന്നും ചെയ്യണമെന്ന് ആഗ്രഹവുമില്ല, ലൈഫിൽ. ചെയ്തതിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി, നേരത്തെ അവതരിപ്പിച്ച കഥാപാത്രങ്ങളുമായി ഫീൽ ചെയ്യാതെ എന്നെ ചലഞ്ച് ചെയ്യുന്ന കഥാപാത്രങ്ങൾ. ഇതു രണ്ടുമാണ് സിനിമ തെരഞ്ഞെടുക്കുമ്പോൾ പ്രധാനമായും ഞാൻ നോക്കുന്നത്.

  • ആങ്കറായി, പിന്നെ നടിയും

ഞാൻ കോളേജിൽ പഠിക്കുമ്പോൾ തന്നെ സിനിമ പഠിച്ചിട്ടുണ്ട്. കാരണം ജേണലിസം ആൻഡ് മാസ് കമ്യൂണിക്കേഷനിൽ ഫിലിം സ്റ്റഡീസും ആങ്കറിങ്ങുമുണ്ട്. അന്നുമുതൽ അഭിനയത്തോട് താത്പര്യം ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും അഭിനേത്രി ആകാൻ പറ്റുമെന്ന ആത്മവിശ്വാസവും ഇല്ലായിരുന്നു എന്നതാണ് സത്യം. പിന്നെ ആങ്കറിങ്ങാണ് ഇഷ്ടം അങ്ങനെ ആങ്കറായി. സിനിമ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നെങ്കിലും ഒരുപാട് ട്രൈ ചെയ്യിതിട്ടില്ല. സിനിമ എന്റെ വഴിയെ വന്നതാണ്. പക്ഷേ, സിനിമയാണ് എന്റെ വഴിയെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞത് ആദ്യ സിനിമയിൽ ഫസ്റ്റ് ഷോട്ട് കഴിഞ്ഞപ്പോഴാണ്. അതായത് ആദ്യത്തെ സിനിമയിൽ അഭിനയിച്ച ഓരോ മുഹൂർത്തം കഴിയും തോറും ഇത് എന്നെക്കൊണ്ട് പറ്റും അല്ലെങ്കിൽ ഇതാണ് എനിക്ക് ഏറ്റവും കൂടുതൽ സന്തോഷവും സംതൃപ്തിയും തരുന്നത് എന്നുള്ള തിരിച്ചറിവ് ആദ്യത്തെ വർക്ക് ചെയ്യുമ്പോഴാണല്ലോ നമുക്കു കിട്ടുക. അത് ഏതാണെങ്കിലും. അനുരാഗകരിക്കിൻ വെള്ളം ചെയ്യാൻ പോകുമ്പോൾ കോൺഫിഡൻസ് ഒട്ടുമില്ലായിരുന്നു എനിക്ക്. കാരണം അതിലെ കഥാപാത്രം അത്രയ്ക്ക് ചലഞ്ചിങ്ങായിരുന്നു. കാണുമ്പോൾ സിമ്പിൾ ആയി തോന്നുമെങ്കിലും ഇത്തിരി ഒന്ന് ഓവറായിപ്പോയാൽ പാളിപ്പോകാൻ ഏറെ സാധ്യതയുള്ള കഥാപാത്രമായിരുന്നു അത്. ആ പേടി ഉണ്ടായിരുന്നു എനിക്ക്. പിന്നെ സിനിമ ഇറങ്ങിയതിന് ശേഷം കണ്ടവർ എല്ലാവരും നന്നായി കഥാപാത്രത്തെ അവതരിപ്പിച്ചു എന്നു പറയുമ്പോഴാണ് എന്നെക്കൊണ്ടു പറ്റും എന്നുള്ള തിരിച്ചറിവുണ്ടാകുന്നത്. അതിനുശേഷമാണ് അഭിനയത്തിൽ ആത്മവിശ്വാസം ഉണ്ടാകുന്നത്.

  • സ്വാധീനിച്ച സിനിമ, പുസ്തകം

സിനിമകൾ കണ്ട് വണ്ടർ അടിച്ചിട്ടുണ്ട്, പുസ്തകങ്ങൾ വായിച്ചു ഞെട്ടിയിട്ടുണ്ട്. എങ്ങനെ ഒരാളുടെ മനസിലൂടെ ഇങ്ങനെ ഒരു ചിന്ത പോയി. ഇങ്ങനെ ഒരു ലോകം ഒരാൾക്ക് എങ്ങനെ ക്രീയേറ്റ് ചെയ്യാൻ പറ്റി അങ്ങനെയൊക്കെ ചിന്തിച്ചു ഞെട്ടി കോരിത്തരിച്ചു നിന്നിട്ടുണ്ട്. അവരുടെ കൂടെയൊക്കെ എന്നെങ്കിലും വർക്ക് ചെയ്യാൻ പറ്റിയിരുന്നെങ്കിൽ എന്നു ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ട്. പക്ഷേ, സിനിമയും പുസ്തകങ്ങളും എന്റെ ജീവിതത്തെയോ എന്റെ ആഗ്രഹങ്ങളെയോ പ്രവർത്തികളെയോ ഇതുവരെ സ്വാധീനിച്ചിട്ടില്ല. ഞാൻ എന്താണോ അത് പ്യൂവർല്ലി ഞാനും, എന്റെ ജീവിതത്തിലൂടെ വന്നു പോയ, കണ്ടു പരിചയപ്പെട്ടു സംസാരിച്ച ആൾക്കാരും മാത്രമാണ്. കാരണം ഞാൻ പഠിച്ചത് കേരളത്തിനു പുറത്തായിരുന്നു. അച്ഛൻ പട്ടാളത്തിലായിരുന്നതുകൊണ്ടു ചെറുപ്പം മുതൽ ഒരുപാടു സ്ഥലങ്ങളിൽ നിന്നിട്ടുണ്ട്. ഏഴ് സ്‌കൂളുകളിലായാണ് പഠിച്ചത്. പല പല ആൾക്കാരെ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. പല കൾച്ചറുകളിലൂടെ പോയതുകൊണ്ട് ഓരോ കൾച്ചറുകളിലുമുള്ള വ്യത്യാസം അവരുടെ പോയന്റ് ഓഫ് വ്യു എന്നിവ എന്നെ സ്വാധീനിച്ചിട്ടുണ്ട്.