പാലക്കാട് വഴി മാസത്തിൽ ഒരു തവണയെങ്കിലും കടന്നുപോകാറുണ്ട്, കുറച്ച് കാലമായിട്ട്. പാലക്കാട് എന്ന നഗരവും ചുറ്റുമുള്ള നാടും കൗമാരകാലം മുതലേ പ്രിയപ്പെട്ടതാണ്. കരിമ്പനകൾക്കിടയിലെ നിഴലായി മാറാൻ വേണ്ടി മാത്രം നടത്തിയ പോക്കുവരവുകകൾ. തസ്രാക്കിലെ മന്ദാരങ്ങളിൽ കാറ്റാടി കൂടുകൂട്ടാൻ നടത്തിയ അലച്ചിലുകൾ. കാണുന്നതിലെല്ലാം ഖസാക്കിനെയും അതിലെ ആത്മാംശത്തിനെയും ആരോപിച്ചുകൊണ്ടു നിർവൃതിപ്പെട്ട കാലങ്ങൾ. അങ്ങനെ നോക്കിയാൽ പാലക്കാടിനോളം ഞാൻ മറ്റൊരു ജില്ലയെ സ്‌നേഹിച്ചിട്ടുമുണ്ടാവില്ല. എന്നിട്ടും യാക്കരയിലെ ഈ കടയെക്കുറിച്ച് കേൾക്കാൻ വൈകി. യാക്കര വഴി തന്നെ എത്രയോ തവണ ഒഴുകിപ്പോയിരിക്കുന്നു. എന്നിട്ടും..

റിയാസിന്റെ കട അല്ലെങ്കിൽ ഹോട്ടൽ റിയാസ്. അതുമല്ലെങ്കിൽ യാക്കാരയിലെ മീൻകട. ഈയിടെയാണ് അതിനെക്കുറിച്ച് കേട്ടത്. കേട്ടതും പിന്നെ താമസിച്ചില്ല. പാലക്കാട് നിന്ന് അഞ്ച് കിലോമീറ്റർ കഷ്ടിയെയുള്ളൂ യാക്കരയിലേക്ക്. ഗൂഗിളിലിട്ടപ്പോൾ വണ്ടി കൊടുവായൂർ മീനാക്ഷിപ്പുറം റോഡിലൂടെ പോയി ഹോട്ടലെന്ന് ഒട്ടും പറയപ്പെടാൻ സാധ്യത ഇല്ലാത്ത ഒരു ചെറിയ കെട്ടിടത്തിന് മുന്നിൽ നിന്നു. സംശയത്തോടെ സൈഡാക്കി നോക്കുമ്പോൾ ചുമരിൽ പൂതാക്കണ്ണാടി വച്ചാൽ മാത്രം കാണാവുന്ന ഒരു ബോർഡ് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നുണ്ട്. സംഭവം ഇതുതന്നെ.

പക്ഷേ, ഒരു ആളിനേം കാണാനില്ല. ആരോടെങ്കിലും ചോദിക്കാമെന്നുവച്ചാൽ അതിനു പരിസരത്തൊന്നും ആളില്ല. അതിനിടെ, ബൈക്കിൽ ഒരാൾ വന്ന് എന്തൊക്കെയോ സാധനങ്ങൾ ഇറക്കിവയ്ക്കുന്നു. ഇവിടെ ഇന്ന് പ്രവർത്തനമില്ലേ എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ കൂളായ മറുപടി.

‘ഓ ഉണ്ടല്ലോ.. ഒരു പത്ത് മിനിറ്റ്.. ഒന്നു ക്‌ളീനാക്കിക്കോട്ടെ’

അതും പറഞ്ഞ് സാധനങ്ങളും കൊണ്ട് ടിയാൻ ഉള്ളിലേക്ക് നിഷ്‌ക്രമിച്ചു. സമയം ഉച്ചയ്ക്ക് 12. 30 ആയി. കാത്തിരിപ്പ് നീണ്ടുതുടങ്ങി. 10 മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞു, 15 മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞു, 20 മിനിട്ടും കഴിഞ്ഞു. ക്ഷമ കെട്ടു. ഉള്ളിലേക്ക് അതിക്രമിച്ചു കടന്നു. ആയില്ലേ എന്ന് ചോദിക്കാൻ ഒരുങ്ങും മുൻപ് തന്നെ കേട്ടു.

subscribe